සංවේදී නායකයාගේ මඩ බලකාය වැඩ අරඹයි

නියත පරාජය හමුවේ වියරු වැටී ඉන්නා රාජපක්ෂ කඳවුරේ අළුත්ම වෑයම වී ඇත්තේ මඩ ගසා සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකාගේ ජයග්‍රහණය වැළකීමය. මේ ඔවුන්ගේ දවල් හීනයක් පමණකි. මේ සඳහා මඩ මෙහෙයුම් කිහිපයක් ක්‍රියාත්මකය. ඉන් එකක් www.SFbalakaya.com වෙබ් අඩවිය හරහා ක්‍රියාත්මකය. අනෙක ජාතික චින්තන ප්‍රවාහයයි. මේ දුටු විට දුක හිතෙන අඩවි දෙකකි. මෙවා නිර්මාණය කොට ඇතැයි පෙනෙන්නේ කිසිම නිර්මාණ ශක්තියක් නැතැයි පෙනෙන පිරිසක විසිනි. අපේ පාඨකයන්ගේ පහන් සංවේගය උදෙසා මොවුන් විසින් නිර්මාණය කොට ඇති කිති කවාගෙන හිනා විය යුතු ආකාරයේ මඩ පෝස්ටර් කිහිපයක් මෙහි පළ කරමු.

Anandians, let us do our national duty together!

Recently a business magazine cover portrayed 50 Sri Lankan business leaders. Inserted to the photos were the miniature sized school flags. Bit snobbish, but the message was clear. The only Anandian was Ashok Pathirage of Softlogic fame. Nearly 20 were from either Royal or St. Thomas.

What does this mean? Are Anandians not talented as Royalists or Thomians? Was anything wrong with the education we received?

I do not think so. Anandians have excelled in every field including business and politics. Especially in arts and science. Still no Anandians reached the top in either business or politics. No matter how talented they were, it was always till the second tire they could climb. Why?

Sad, but the class formation during the colonial period was the culprit. Royal and missionary schools were not just educational institutions. They were social entities that created the neo-bourgeois class in the late nineteenth and early twentieth century. That was a huge network, and exclusive club, more powerful than we ever imagined. The old school ties helped the Royalists, Thomians, Peterites, Josephians and Trinitians climb the corporate ladders. We were left out. Even the much hyped ‘Revolution of 1956’ didn’t bring anything to Anandians. If the 1956 reforms gave Anandians their deserved position in Sri Lankan society we would not have ended up with jokers like Dullas Alahapperuma and Rajitha Senaratne, whose only job is to run errands for their master.

True. There were N. M. Pereras, Philip Gunawardenas, S.A. Wickremasinghes and Karu Jayasuriyas. For different reasons none of them reached to the top. Certainly not because they were not capable. There are also Gotabhaya Rajapaksas and Basil Rajapaksas. But they were not self made. They are there because their brother was there. Pedigree should not count.

Gen. Sarath Fonseka is the first Anandian Presidential aspirant. He is not there because of his pedigree. He is there because he is smart and worked his way to the top. He is there because he put a full stop to the thirty year ‘unending war’ with the able help provided by few more Anandians. (The two troops that pinned the last nail in Prabhakaran’s coffin were led by two Anandians, Brigadier Prasanna De Silva – ‘Prasanna aiya’ to us – and Major General Kamal Gunaratne – ‘Gunaratne aiya’ to us – Both were 5-6 years senior to me at college. They were doing Advanced Level when I was in Grade 6 or 7 in early 1980s.)

Gen. Sarath Fonseka is honest. Having led the army when it did procurements of unprecedented levels, Gen. Fonseka could have made fortunes for seven more generations, even with 1% cuts. He did not. All he owned at retirement were a 15 perch land at Bokundara, Piliyandala with a house – that cost LKR 1.2 million for construction, a Mercedes Benz, and LKR 641,000 in bank. His wife has bank balances of LKR 23,307 and USD 2,952 and jewelry worth a little more than LKR 1.6 million. He is much poorer than Wimal Weerawansa, MP.

Given the opportunity, Anandians have always done their share to the nation. Unlike others we have never attempted to build our own private networks blocking everyone else. That is what makes us different. Being Anandians we have learnt to respect the plurality of the society. We have provided leadership to multiple communities. We don’t condone religious extremism. That is why you do not find a single Anandian among religious extremists like Jathika Hela Urumaya.

Gen. Sarath Fonseka is an Anandian who have learnt such qualities from Ananda matha. He is guided by Metta, Karuna, Muditha and Upekkha – the qualities of a good leader. Given what his achievements and what he did for all of us, nearly sacrificing his very life for the nation, he certainly deserves and opportunity. Frankly, I cannot think a better person to lead us at this moment.

I am sure all true Anandians will do their duty. Not only voting him, but doing whatever they can ensuing his victory, with the highest percentage of votes ever received in a Presidential Election.

සොයුරු ආනන්දියයනි, අනඳ මවුන් වෙනුවෙන් ඔබේ යුතුකම ඉටු කරන්නට කාලයයි මේ!

වසරකට පමණ පෙර එක්තරා ව්‍යාපාරික සඟරාවක් ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රමුඛ ව්‍යාපාරිකයන් පනස් දෙනකු මුල් කර ගනිමින් කවරයේ කතාවක් කළේය. එහි මුල් පිටුවෙහි පළ කරන ලද මේ පනස් දෙනාගේ ඡායාරූප වලට පසෙකින් ඔවුන්ගේ පාසල් කොඩි කුඩාවට යොදා තිබිණි. පුදුමයකට මෙන් ඉන් ආනන්දියයන් වූයේ එක් අයෙකු පමණකි. ඒ සොෆ්ට්ලොජික් ව්‍යාපාර ජාලයෙහි කළමනාකාර අධ්‍යක්ෂක අශෝක් පතිරගේය. පනස් දෙනා අතුරින් විස්සකට ආසන්න සංඛ්‍යාවක් වූයේ එක්කෝ රාජකීයයන්ය. නැතිනම් ශාන්ත තෝමසුවන්ය.

මින් අදහස් කෙරෙන්නේ කුමක්ද? ආනන්දියයන් වන අප රාජකීයයන් හෝ ශාන්ත තෝමසුවන් සේ දක්ෂ නොවන බවද? නැතිනම් අප ලබා ගත් අධ්‍යාපනයේ යම් ලුහුඬුතාවයක් ඇති බවද?

අනඳ මවුන් තුරුළෙහි අප ලද අධ්‍යාපනය අන් කිසිවකු ලැබූ අධ්‍යාපනයට දෙවැනි වේ යැයි මම විශ්වාස නොකරමි. ආනන්දියයෝ ව්‍යාපාර කටයුතු හා දේශපාලනය ඇතුළුව හැම ක්ෂේත්‍රයකම දස්කම් පළ කොට සිටිති. මින්ද විද්‍යා හා කලා ක්ෂේත්‍රයන් ප්‍රධානය. එහෙත් තවමත් කිසිදු ආනන්දියයකුට ව්‍යාපාර හෝ දේශපාලන ක්ෂේත්‍රවල මුදුනටම ළඟා වන්නට පිළිවන්කම ලැබී නැත. ඔව්හු කෙතරම් දක්ෂ වුවද දෙවන තලයෙහි නතර වී සිටිති. කිසියම් අදිසි හස්තයකින් ඔවුන් නතර කළාක් සේය.

මේ සංසිද්ධිය අවබෝධ කර ගැනීම සඳහා දහනවවන සියවසෙහි මැද භාගයෙන් පටන් ගෙන විසිවන සියවසෙහි මැද භාගය දක්වා දිවෙන යටත් විජිත අධ්‍යාපන සමය වෙත ගමන් කළ යුතුව ඇත. මේ යුගයේදී රාජකීය විද්‍යාලය, ශාන්ත තෝමස් විද්‍යාලය, ශාන්ත පීතර විද්‍යාලය, ශාන්ත ජෝශප් විද්‍යාලය හා මහනුවර ත්‍රිත්ව විද්‍යාලය ප්‍රමුඛ එවකට ‘කිතුණු’ විද්‍යාල බිහි වන්නේ අධ්‍යාපනායතන ලෙසින්ම නොවේ. (දැන් වන විට මේ මුහුණුවර මේ සමහර විද්‍යාල සම්බන්ධව වෙනස් වී ඇත.) මේ අධ්‍යාපන ආයතන ශ්‍රී ලංකාවේ ඉංගිරිසි උගත් මධ්‍යම පංතිය නිර්මාණය කරති. මෙසේ බිහිවන බටහිරකරණයට නැඹුරු මධ්‍යම පංතිය ඉතා පරිස්සමෙන් තම අනන්‍යතාව සුරකිති. ඔවුන් එක්තරා ආකාරයක Exclusive Club එකකි. ඊට පිටතින් ඇතුළුවීම දුෂ්කරය. නිදහසින් දශක හයක් ගතවීත් තවමත් මේ පංතිය දැඩි බලයක් ඇතිව අප පාලනය කරනු ලබයි. එතුළ ආනන්දියකුට ඉහළ නැඟීමට දුෂ්කර වී ඇත්තේ එනිසාය. ලොකුවට කෑගැසූ 1956 පෙරළියෙන් පවා ආනන්දියයන්ට තවමත් අපේ සමාජය තුළ ලැබිය යුතු තැන ලැබී ඇති බවක් නොපෙනේ. ආනන්දියයන්ට එසේ ලැබිය යුතු තැන ලැබුණා නම් අනුන්ට කඩේ යන ඩලස් අලහප්පෙරුම, රාජිත සේනාරත්න වැනි ජෝකරයන් ආනන්දය තුළින් බිහි වන්නේ නැත.

ඇත්ත. ආනන්දයෙන් එන්. එම්.පෙරේරලා, ෆිලිප් ගුණවර්ධනලා, එස්. ඒ. වික්‍රමසිංහලා, කරු ජයසූරියලාද බිහිවූවෝය.එහෙත් මෙ කිසිම කෙනකුට රටේ ඉහළම තැන දක්වා ගමන් කළ නොහැකිවිය. ඒ ඔවුන්ගේ දුර්වලතාවයකිනියි මම නොසිතමි. එසේම ඒ ආනන්දයෙන්ම ගෝඨාභය රාජපක්ෂලාද, බැසිල් රාජපක්ෂලාද බිහිවූහ. ඔවුන් යම් මට්ටමකට බලයක් ලබා ගැනීමට සමත් වුවද ඒ ස්වශක්තියෙන් නොව තම සහෝදරයාගේ බලපුළුවන්කාරකම් මතය. දේශපාලන ඥාති සම්බන්ධතා මිස අන් කිසිවක් නැති මොවුන් ජීවිතයේ යම් වැදගත් ඉලක්කයක් අත්පත් කරගත්තවුන් සේ සිතීම වැරදිය.

සේනාධිනායක සරත් චන්ද්‍රලාල් ෆොන්සේකා වූ කලී රටේ නායකත්වයට තරග වදින පළමු ආනන්දියයාය. ඔහු එතැනට පැමිණ ඇත්තේ රාජපක්ෂ සහෝදරවරුන් මෙන් පවුල් බලයෙන් නොව ස්වශක්තියෙනි. ‘ලෝකයේ හොඳම සේනාධිනායකයා’ සේ විරුදාවලි ලත් සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා වසර තිහක කාලයක් තිස්සේ දිග් ගැසුණු නොවිසඳිය හැකියැයි උපකල්පිත යුද්ධයක් නිමාකළ සෙන්පතියාය. (තවත් ආනන්දියයන් ගණනක් මේ මෙහෙයුමේදී ඔහුට සහාය වෙති. ඉන් දෙදෙනෙක් ප්‍රභාකරන් හා මධ්‍ය LTTE නායකත්වය අල්ලා ගැනීමේ මහඟු මෙහෙවරක් කළ බ්‍රිගේඩියර් ප්‍රසන්න ද සිල්වා – අපට ප්‍රසන්න අයියා – හා මේජර් ජනරාල් කමල් ගුණරත්න – අපට ගුණරත්න අයියා – ය. මේ දෙදෙනාම ආනන්දයේදී මගේ ජ්‍යෙෂ්ට සොහොයුරන් වූහ. ඔවුන් උසස්පෙළ පන්ති වල සිටින අවස්ථාවෙහි මා සිටිවේ සයවන හෝ සත්වන ශ්‍රේණියේය සිතමි.)

සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා අවංකය. ඔහු යුද හමුදාව මෙහෙය වන්නේ එය අන් කිසිදු කාලයකට වඩා යුද අවි මිළට ගත් සමයකදීය. ඉන් සියයට එකක් කොමිස් ගත්තේ නම් ඔහුට පහසුවෙන් පරම්පරා හතකට ධනය උපයා ගන්නට තිබුණේය. එහෙත් මේ අවංක රාජ්‍ය නිලධරයා විශ්‍රාම යන්නේ නිශ්චිත දේපළ ලෙස පිළියන්දල, බෝකුන්දර (කොළඹ හතේ නොව) ඉදි කිරීමට රුපියල් ලක්ෂ 12 වැයවූ නිවසක් සහිත, පර්චස් 15ක ඉඩමකටද මර්සිඩීස් බෙන්ස් රථයකටද පමණක් හිමිකම් කියමිනි. බැංකුවේ තැන්පත් මුදල රුපියල් 641,000 කි. භාර්යාව සතු වත්කම් බැංකු ගිණුම් වල රුපියල් 23,307 ක් හා ඩොලර් 2,952 කි. ඇගේ ආභරණ රුපියල් ලක්ෂ දහසයකි. දේශපාලකයන්ගේ වත්කම් හා සංසන්දනයේදී මේ ඉතාම පහළ, ‘දුප්පත්’ මට්ටමකි. කොටින්ම කෝටිපතියකු වන විමල් වීරවංශ පවා මින් කිහිප ගුණයක ධනවතෙකි.

සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකාගේ අරමුණ දේශපාලනයෙන් තමන්ගේත් පවුලේත් බඩ වඩා ගැනීම නොවේ: පවුල් ගස් ලාංකීය දේශපාලනයේ සුලබය. දැනට ගොඩ නැඟෙමින් පවතින්නේ අතුරින්ද දැවැන්තම එකය. මේ විනාශකාරී පවුල් ගසට අතු ඉති දිගුකර වැඩී අපේ මහ පොළොවේ පොළොවේ සාරය උරා ගන්නට ඉඩ තැබිය යුතු නැත. මේ ඒ පවුල් ගස කපා ‘මට පෙර රට’ ගැන සිතන අවංක නායකයකුට රට භාර දෙන්නට කාලයයි මේ පැමිණ ඇත්තේ.

අවස්ථාවක් ලැබුණු හැමවිටෙකදීම ආනන්දියයෝ දේශයට තමන්ගෙන් ඉටුවිය යුතු සේවාව නොපිරිහෙළා ඉටු කළෝය. ඒ තමන් තනිව බුදු වීමට නොව සියළුදෙනා එකට එතෙරට යෑමටය. අනෙකුන් සේ අප කවර විටෙකත් අපේ පුද්ගලික සමාජ ජාල ගොඩනඟා නැත්තෙමු. අපි සමාජයේ විවිධත්වය අගය කරමු. ආනන්දියයන් හැටියට අපි අන්‍යජාතීන්ට, ආගම්වලට, ප්‍රජාවන්ට ගරු කරමු. ආගමික අන්තවාදය බැහැර කරමු. (ජාතික හෙළ උරුමයේ ආගමික අන්තවාදීන් අතර එකදු ආනන්දියයකු හෝ දැකීමට නැත්තේ එනිසාය.) බුදු දහමේ හරයන් මත පදනම් වූ සහජීවන සමාජට රටාවන්ට අනුව, සමාජයේ කොටසකට නොව, සමස්ත සමාජයට නායකත්වය දෙමු.

ආනන්ද මාතාව සෙවනෙහි සිප් කිරි බිව් සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා මෙත්තා, කරුණා, මුදිතා, උපෙක්ඛා ගුණයන්ගෙන් පරිපූර්ණවූ නායකත්වයේ ගුණ දනිතැයි අපට සහතිකය. ඔහු මෙතෙක් තම ජීවිතයේ සාක්ෂාත් කරගෙන ඇති දෑ, ඔහු අප සියළුදෙනා වෙනුවෙන් කර ඇති දෑ හා තම දිවිය පරදුවට තබා ඔහු රට වෙනුවෙන් කර ඇති කැපකිරීම් ගැන සලකා බලන කල්හි මේ මොහොතෙහි ඔහුට වඩා සුදුසු නායකත්වයක් අපට සොයා ගත හැකි වේදැයි සිතනු අසීරුය.

සමස්ත අනඳ පුතුන් මේ අවස්ථාවේ, රට වෙනුවෙන්, අනඳ මෑණියන් වෙනුවෙන් තමන්ගෙන් ඉටුවිය යුතු මෙහෙය ඉටුකරන බැව් මම අවංකව විශ්වාස කරමි.

ලකෙහී බෝ ආනන්දේ පතුරා – අනඳ තෙරුන් සේ ලෝ වැඩ සලසා
පේවී සේවා නිසා වෙසේවා – පමාද නොවෙමූ තිලෝනා දෙසුසේ
දින දින කිතු ගොස බෝවී වැජඹෙනු අනඳ’ප මාතා

TEN Reasons why Gen. Sarath Fonseka should be the Next President of Sri Lanka

1. HE IS CLEVER: Gen. Fonseka started at the lowest ranks of the army and rose to the very top. Then he ended a 30 year long ‘unending’ war. Need I say more?

Can you imagine even a distant relative of Rajapakse family living in a house like this?

2. HE IS HONEST: Having led the army when it did procurements of unprecedented levels, Gen. Fonseka could have made fortunes for seven more generations, even with 1% cuts. He did not. All he owned at retirement were a 15 perch land at Bokundara, Piliyandala with a house – that cost LKR 1.2 million for construction, a Mercedes Benz, and LKR 641,000 in bank. His wife has bank balances of LKR 23,307 and USD 2,952 and jewelry worth a little more than LKR 1.6 million. He is much poorer than Wimal Weerawansa, MP.

3. HE DOES NOT MAKE UNREALISTIC PROMISES: Voters, more than anything else, hate corrupt politicians who promise sun and moon but deliver stars. Gen. Fonseka is different. He is radically practical. Not the typical politician who robs the votes by exploiting the gullible.

4. HE INTENTIONS ARE NOT TO SERVE HIS FAMILY: Let us not kid ourselves. Why Rajapakse wants power? To make his family grew further – bigger and more powerful. Perhaps he wants to make his family the richest in South Asia. Aren’t we tired of this kind of petty politics? Isn’t this the time to give a chance for somebody who thinks about the country before himself?

5. HE KNOWS THE PULSE OF THE PEOPLE: Ever heard of a national level politician who could row a canoe? This is real Sarath Fonseka, without his uniform. The simple villager, not a “Walawve Hamu”. He knows the problems of the masses better than anyone else – as he is one of them.

The simple villager

6. HE REPRESENTS A NATION, NOT A SINGLE RACE: Can Rajapakse ever say he represents Tamils, or in that case even Muslims? Rajapakse’s JHU supported Peoples’ Alliance represents only the extreme Sinhala Buddhists – not even moderate Sinhalese. On the contrary, Gen. Fonseka’s United National Front, true to its name, represents all ethnic communities at the top level. He will be the only leader capable of uniting this divided land.

7. HE IS FOCUSSED: Winning a war is not an easy game. That needs focus. The Indian National Security Advisor M. K. Narayanan to described Gen. Sarath Fonseka as the “Best Army Commander in the world”. Why not utilise that kind of focus to develop this country?

8. HE DOES NOT RUN AWAY FROM CHALLENGES: We all know who left forces, ran away and took USA citizenship in the middle of war. On the other hand, Gen. Fonseka, ignoring the retirement option, after his fatal injuries from an LTTE suicide attack returned, took the leadership and ended the war for the country. Shouldn’t that kind of leaders we need for this country?

9. HE IS ABOVE POLITICS: Unlike Rajapakse, who is still very much within the political game (and thus not approved by nearly half of the country) Gen. Fonseka is above politics. He is not a candidate of this part or that party. He will unite the entire nation under a single flag.

10. HE HAS DONE HIS PART FOR THE COUNTRY: No two words about it. He nearly paid the supreme price for serving his motherland. Isn’t this the opportunity to show our gratitude?

හේතු දහයක්: සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා රටේ මීළඟ ජනාධිපති විය යුත්තේ ඇයි?

1. ඔහු දක්ෂය. යුද්ධ හමුදාවේ පහළම තැනින් පටන්ගෙන වසර තිස් හතක සේවා කාලයක් තුළ එහි ඉහළම තැනට ළඟාවීමටද, ඉන්පසුව වසර දෙකහමාරක කෙටි කාලයක් තුළ දශක තුනක් තිස්සේ දිග් ගැසුණු, අවසානයක් නැතැයි උපකල්පනය කරන ලද යුද්ධය නිමා කිරීමට ඔහු සමත් වේ. මීට වඩා දස්කමක්, නායකත්වය සැබෑ ලෙස ප්‍රදර්ශනය කිරීමක් අපට සිතාගත හැකිද?

රාජපක්ෂ පවුලේ දුර නෑයකු වත් මෙවැනි කුඩා නිවසක ජීවත් වන්නේද?

2. ඔහු අවංකය. සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා යුද හමුදාව මෙහෙය වන්නේ එය අන් කිසිදු කාලයකට වඩා යුද අවි මිළට ගත් සමයකදීය. ඉන් සියයට එකක් කොමිස් ගත්තේ නම් ඔහුට පහසුවෙන් පරම්පරා හතකට ධනය උපයා ගන්නට තිබුණේය. එහෙත් මේ අවංක රාජ්‍ය නිලධරයා විශ්‍රාම යන්නේ නිශ්චිත දේපළ ලෙස පිළියන්දල, බෝකුන්දර (කොළඹ හතේ නොව) ඉදි කිරීමට රුපියල් ලක්ෂ 12 වැයවූ නිවසක් සහිත, පර්චස් 15ක ඉඩමකටද මර්සිඩීස් බෙන්ස් රථයකටද පමණක් හිමිකම් කියමිනි. බැංකුවේ තැන්පත් මුදල රුපියල් 641,000 කි. භාර්යාව සතු වත්කම් බැංකු ගිණුම් වල රුපියල් 23,307 ක් හා ඩොලර් 2,952 කි. ඇගේ ආභරණ රුපියල් ලක්ෂ දහසයකි. දේශපාලකයන්ගේ වත්කම් හා සංසන්දනයේදී මේ ඉතාම පහළ, ‘දුප්පත්’ මට්ටමකි. කොටින්ම කෝටිපතියකු වන විමල් වීරවංශ පවා මින් කිහිප ගුණයක ධනවතෙකි.

3. ඔහු බොරු පොරොන්දු නොදෙන්නේය: බොරු පොරොන්දු දෙන දේශපාලකයන් තරමට ජනතාව අප්‍රිය කරන වෙනත් දෙයක් නැත. මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමන් 2005 දී පොරොන්දු වූ ගැබිණි කාන්තා පෝෂණ මල්ල තාමත් කරදාසියට සීමාවී පවතී. සේනාධිනායක ෆොන්සේකා මෙසේ ඡන්ද ගරා ගැනීම උදෙසා ගැබිණි කාන්තාවන්ද ඇතුළු ජනතාව මුළා කරන පවිටු දේශපාලුවකු නොවේ. ඔහුගේ පොරොන්දු අවංකය; ප්‍රායෝගිකය. ඉටු කළ නොහැකි පොරොන්දු දෙන සිරිතක් ඔහුට නැත.

4. ඔහුගේ අරමුණ දේශපාලනයෙන් තමන්ගේත් පවුලේත් බඩ වඩා ගැනීම නොවේ: පවුල් ගස් ලාංකීය දේශපාලනයේ සුලබය. දැනට ගොඩ නැඟෙමින් පවතින්නේ අතුරින්ද දැවැන්තම එකය. මේ විනාශකාරී පවුල් ගසට අතු ඉති දිගුකර වැඩී අපේ මහ පොළොවේ පොළොවේ සාරය උරා ගන්නට ඉඩ තැබිය යුතු නැත. මේ ඒ පවුල් ගස කපා ‘මට පෙර රට’ ගැන සිතන අවංක නායකයකුට රට භාර දෙන්නට කාලයයි මේ පැමිණ ඇත්තේ.

5. ඔහු මහ ජනතාවගේ හද ගැස්ම හඳුනන්නේය: පසුගියදා සිය ගම් පියසට යන සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා නතර වන්නේ මාදම්ප ගංගාවේ ඔරුවක් පදිමිනි. මේ සා ජන ජීවිතයට ළංවූ ජාතික තලයේ දේශපාලනඥයකු ගැන අප අසා ඇත්ද? සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා සරල සිංහල ගැමියෙකි. ඔහු ජනතා ප්‍රශ්න හඳුනා ගන්නේ ඔහුද ඒ ජන බලකායෙහිම කොටසක් වන හෙයිනි. ඔහු පොළොවට අඟල් හයක් ඉහළින් ගමන් කරන නායකයකු නොවේ.

අව්‍යාජ සිංහල ගැමියා

6. ඔහු එක ජාතියක් නොව සමස්ත දේශයක් නියෝජනය කරයි: ජාතික හෙළ උරුමයේ සිංහල බෞද්ධ අන්තවාදය කර පින්නාගෙන යන රාජපක්ෂ රෙජීමය දෙමළුන්, මුස්ලිමුන් තියා අඩු තරමින් මැදහත් සිංහලයන් නියෝජනය කරන්නේද? සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකාගේ එක්සත් ජාතික පෙරමුණ රාජපක්ෂගේ හෙළ උරුමය පෙරටුකොටගත් අන්තවාදී ‘සන්ධානය’ ලෙසින් නොව සැබෑ ලෙස සුළු ජාතීන් නියෝජනය කරයි. මහ ජාතිය තුළින් බිහිවූවද මේ ජාතික නායකයා සියළු ජාතීන්ට එකසේ සලකන, ඔවුන්ගේ අයිතිවාසිකම් ලබා දිය හැකි දැවැන්ත කුඩයක් වැනිය. මේ කුඩය සෙවනේ සමස්ත දේශය එක් රොක් වනු ඇත්තේය.

7. ඔහුට නිශ්චිත අරමුණක් ඇත: ඉන්දියාවේ ජාතික ආරක්ෂක උපදේශකයකු වන එම්. කේ. නාරායනන්ට අනුව සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා ‘ලෝකයේ හොඳම සේනාධිනායකයාය’. මේ උපහාරය ඔහු ලබන්නේ ඔහුට හැමවිටක නිශ්චිත ඉලක්කයක් තිබු හෙයිනි. දැන් මේ පැසුණු මිනිසාගේ නිරවුල් හිසෙන් රටට ඔහු ඉටුකළාටත් වඩා වැඩ ගන්නට කාලයයි.

8. ඔහු අභියෝග වලින් පැන නොදුවන්නේය: යුද්ධයේ තීරණාත්මකම අවස්ථාවේ එවකට ලෙෆ්ටිනන්ට් කර්නල් කෙනකු වූ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ හමුදාවෙන් පැන, සැඟවී ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයට පලායයි. සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා මෙසේ යුද්ධයෙන් පැන දිවූ බිය ගුල්ලකු නොවේ. සිය දිවි නසා ගන්නා LTTE බෝම්බකාරියකගේ ප්‍රහාරයෙන් බරපතළ තුවාල ලබන ඔහුට නියමිත කාලයට කලින් විශ්‍රාම යෑමේ සියළු අවස්ථාවන් හිමිවිය. එහෙත් ඔහු එය නොකොට රට වෙනුවෙන් තම ජීවිතයේ ඉතිරි කාලය කැප කළේය. අපට අද අවශ්‍ය මෙවන් නොසැලෙන වීරත්වයක් නොවේද?

9. ඔහු සිටින්නේ දේශපාලනයට ඉහළිනි: තමා බලවතෙකැයි රාජපක්ෂ සිතා සිටින මුත් ඔහු තවමත් සිටින්නේ දේශපාලන මඩ ගොහොරුවේ කරවටක් එරී ගෙනය. සේනාධිනායක ෆොන්සේකා මේ මඩගොහොරුවේ නොවැටී, ගොහොරු මඬින් මතුවන නොකිළිටි නෙළුමක් සේ ඊට ඉහළ තලයක ක්‍රියාකාරී වෙමින් සිටියි. අප විශ්වාස කළ යුත්තේ මඩේ ගිළුණු දේශපාලකයකුද නැතිනම් ඊට ඉහළින් සිටින වචනයේ පරිසමාප්තාථයෙන්ම මහත්මා ගතිගුණ වලින් හෙබි ’An Officer and a Gentleman’  ලෙසින් හඳුන්වාදිය හැකි සේනාධිනායකයානන්ද?

10. ඔහු තමන්ගේ කොටස රට වෙනුවෙන් ඉටුකර ඇත: එය තවදුරටත් පුන පුනා විස්තර කළ යුතු නොවේ. අපි එය නිසැකවම දනිමු. මේ අපට ඒ වෙනුවෙන් කෘතගුණ දක්වන්නට කාලයයි.

මහ ජරා ‘මහ රජා’ ඡායා කාටූනටය නැඟෙයි

තව මාසයකට මඳක් වැඩි කාලයකදී හිමි වන්නට නියමිත නියත පරාජය හමුවේ දැඩි මානසික ආතතියකට ලක්ව ඇති මහ රජාණන් පිළිබඳ අළුත්ම ආරංචිය ඔහු මනෝ වෛද්‍ය උපදෙස් ලබමින් සිටින බවත් වෛද්‍ය උපදේශ මත උදෑසන එකොළහට පළමු තම වැඩ කටයුතු ආරම්භ් නොකරන බවත්ය. මේ අතර මහරජාණන් ගැන ඡායා කාටූන් රාශියක් අන්තර්ජාලය පුරා ඊ-මේල් මඟින් සංසරණය වෙමින් පවතී. මේ ඉන් තෝරාගත් කිහිපයකි.

අපේ මහරජා, ගුණකඳ වනමු සිරි සොඳා!!

අපූරු වැඩක් නෙවැ! දැන් බලාගෙන යනකොට සියල්ල සිදුවී ඇත්තේ මෙසේය!

1. වේලුපිල්ලෙයි ප්‍රභාකරන්ගේ LTTEය පැරදවිය හැකි බව නියත වශයෙන් දැන, යුද සංග්‍රාමයන් පිළිබඳව මළපොතේ අකුරක්වත් නොදැන පවා LTTEයට එරෙහිව කෙරෙන යුද හමුදා, නාවුක හමුදා, ගුවන් හමුදා ප්‍රහාර සියල්ලක් කම්පියුටරයක් මෙන් සැලසුම් කළේ කවුරුද?

අපේ සත්වැනි මහින්ද මහරාජෝත්තමයානන් වහන්සේය! (උන්නැහේ සුපිරි කම්පියුටරයක් නෙවැ! කොහොමද ටිකිරි මොළේ?)

2. වසර තිහක් තිස්සේ විවිධ යුද හමුදාපතිවරුන් යටතේ LTTEයෙන් ලද පරාජයන් සතයකට මායිම් නොකරමින්, හරිහැටි යුද්ධ කිරීම තුළින් යුද්ධය ජයගත හැකිය යන විශ්වාසය හමුදා භටයින්ගේ සිත් තුළට කාවද්දමින් හමුදා භටයින්ගේ චිත්ත ධෛර්යය නැංවූයේ කවුරුද?

අපේ සත්වැනි මහින්ද මහරාජෝත්තමයානන් වහන්සේය! (යුද්ධ කරලම තියෙයි එතුමා නොහිටියනං!)

3. LTTEයේ මරාගෙන මැරෙන කොටි කෙල්ලකගේ බෝම්බයකින් මාරාන්තික තුවාල ලබා, ඒ මත දමා සේවයෙන් විශ්‍රාම ගැනීමට හොඳින්ම හැකියාව තිබියදී, රට වෙනුවෙන් තමන්ගෙන් ඉටුවිය යුතු සේවය නොපිරිහෙළා ඉටු කරමින් වීරෝදාර ලෙස හමුදාව ජයග්‍රහණය කරා ඉදිරියට ගෙනගියේ කවුරුද?

අපේ සත්වැනි මහින්ද මහරාජෝත්තමයානන් වහන්සේය! (අනේ, අපි නොදන්නවයැ!)

4. අවවාදයෙන් නොව ආදර්ශයෙන් නායකත්වය සපයමින් , දැඩි ස්වයං විනයක් පවත්වා ගැනීම තුළින්, ලෝකයේ හොඳම හමුදා හා සංසන්දනය කළ හැකි ආකාරයේ විනය ගරුක හා කාර්යශූර යුද හමුදාවක් ගොඩ නැංවූයේ කවුරුද?

අපේ සත්වැනි මහින්ද මහරාජෝත්තමයානන් වහන්සේය! (නාවුක හමුදාවට දානවය කියල පොතක් දාල පුතාව හොර පාරෙන් රට යැව්වෙ නං වෙන රටක ජනාධිපති කෙනෙක්.)

5. කොළඹ සීත කාමරයක සිට නොව, උතුරු නැඟෙනහිර රණබිමේ අව් වැසි, සුළං පීඩා විඳිමින්, කවර මොහොතේ මරණය තමන් කරා පැමිණෙන්නේදැයි නොදැන, රට වෙනුවෙන් තම ජීවිතය පරදුවට තබා සටන් වැදුණේ කවුරුද?

අපේ සත්වැනි මහින්ද මහරාජෝත්තමයානන් වහන්සේය! (බලන්නකො අර සාටකේ ඔළුවෙ ඔතාගෙන, සරමත් උස්සගෙන, අගල්වල බැහැල යන ලස්සන තුවක්කුවත් කරේ තියාගෙන! මොන තරම් ධෛර්‍ය සම්පන්න සෙබළෙක්ද?)

6. ප්‍රභාකරන්ගේ හමුදාවන් ප්‍රති ප්‍රහාර එල්ල කරද්දී ඒ වෙඩි හඬ මැදින් ජීවිතය පිළිබඳ සියළු ආශා අතහැර, ගිණි අවිය පමණක් ආරක්ෂාවට අත ඇතිව, බඩ ගාමින් නිර්භයව ඉදිරියට ඇදුණේ කවුරුද?

අපේ සත්වැනි මහින්ද මහරාජෝත්තමයානන් වහන්සේය! (කොච්චර කැපවීම තියෙන්න ඕනැද ඒකට?)

7. පැරදවිය නොහැකි යැයි පූර්ව විශ්වාසයක් වූ ප්‍රභාකරන්ගේ හමුදාව හා නිර්භයව ගැටෙමින්, ඒ සුණු විසුණු කරලමින් අවසානයේ ද්වන්දව සටනකින් ප්‍රභාකරන් පරාජය කළ, තමන්ම හෙන්චයියන් ලවා කාඩ්බෝර්ඩ් කටවුට් ගහගන්නා බොරු වීරයින් මැද, රට එක්සේසත් කිරීමට මුල් වූ සැබෑ වීරයා කවුරුද?

අපේ සත්වැනි මහින්ද මහරාජෝත්තමයානන් වහන්සේය! (හික්. හික්. කටවුට් ගැහුවෙ ප්‍රේමදාසනෙ!)

අනේ මගෙ කට. මොකට කියනවද?

(ඉලෙක්ට්‍රොනික තැපෑල මාර්ගයෙන් සංසරණයවන පණිවිඩයකි. කර්තෘ අඥාතය.)

If Gen. Sarath Fonseka didn’t win the war for us…

It is surprising how Rajapakse’s henchmen question what Gen. Sarath Fonseka did in the war, as if their memories have been completely wiped off. I thought it was already on record. But yes, some suffer from selective amnesia.

This image is not to be taken too seriously. It is a creative work that raises an important question. What would have been the fate of the cardboard heroes who print currency notes with their pictures of not for the real hero, Sarath Fonseka?

(This is not something I did. Took it from Face Book. It is also being circulated via e-mail.)

ජනරාල් සරත් ෆොන්සේකා විසින් යුද්ධය දිනා නොදෙන්නට…

ජනරාල් සරත් ෆොන්සේකා විසින් යුද්ධ ජයග්‍රහණ ලබා නොදෙන්නට, තමන් මහා වීර කමක් කළාක් සේ අද තමන්ගේ පින්තූර යොදා මුදල් නෝට්ටු අච්චු ගසන කාඩ්බෝඩ් වීරයන්ට කුමක් විය හැකිව තිබුනේද?

මේ තනිකරම විනෝදය සඳහා කවුරුන් විසින් හෝ කරන ලද නිර්මාණයකි. (රූපයේද එය සඳහන්ය.) නමුත් එය හාස්‍යයට යටින් ඉතා වැදගත් ප්‍රශ්නයක් මතු කරන්නේය. ජනරාල් සරත් ෆොන්සේකා නොසිටියේ නම් මේ පුහු වීරයන්ගේ ඉරණම මේ මනඃකල්පිත මුදල් නෝට්ටුව ඉඟි කරනවාට වඩා නොවෙනස් විය හැකිද?

(ඊ-මේල් මාර්ගයෙන් හා ෆේස්බුක් හි සංසරණය වන නිර්මාණයකි. නිර්මාපකයා අඥාතය.)

Presidential Elections: Poll shows Gen. Sarath Fonseka leading

A poll conducted within seven electorates in the Western Province has indicated Gen Sarath Fonseka is the more popular candidate, beating President Mahinda Rajapakse. 42% of the 2,000 plus sample believed Gen. Fonseka can do a better job. President Mahinda Rajapakse is trusted only by 39%, while 19% not expressing any opinion. The difference is expected to further expand within the next few weeks.

This clearly indicates a sheer slide in President Mahinda Rajapakse’s popularity. The only explanation for the deviation from the higher percentage of votes Peoples’ Alliance received in the recent provincial council elections is a possible diversion with the real hero of the war entering the political fray. It could be possible the people have better hopes for the real hero rather than the fake one.

The survey has also shows the key issue of the forthcoming Presidential Elections is economy. 62% had identified continuously rising cost of living as the key problem they face. This is another disadvantage for President Mahinda Rajapakse, who is yet to show any economic management skills. It can be assumed that the people want a future United National Party government to address the economic issues the present government has failed to solve.