Dare to be different

Ajith P. Perera, Chief Organiser, Bandaragama, UNP – අධිනීතිඥ අජිත් පී. පෙරේරා, ප්‍රධාන සංවිධායක, බණ්ඩාරගම, එක්සත් ජාතික පක්ෂය

Posts Tagged ‘Sri Lanka Army’

Why Tamils should vote for Sarath Fonseka in the Presidential Election

Posted by Ajith on January 5, 2010

“Given the depth of Tamil feeling – and bitterness – about the treatment of Tamil civilians by the security forces, particularly, though not only, in the endgame of the war, do you really think an army general can represent Tamils as well as Sinhalese and do you think they will trust him?”

The question was from a Face Book friend. Instead of an individual reply, let me take the issue in open. She may not be the only skeptic.

On the face of it, I partially agree with her. Large number of Tamils might be still feeling bitter about General Sarath Fonseka’s role in the war – between rebels and the state to many, but between Sinhalese and Tamils to few.

However, it was not the only war Sarath Fonseka fought. He was a senior officer in 1988/9 too and certainly fought for the interests of the state against the rebels – JVP and Sinhalese. He was a soldier. His duty was not to question why, but to do and die. The decisions to fight, as we know well, were of politicians. Soldiers do not select their opponents. They fight against the enemies of the state; be that Sinhalese, Tamils or Muslims. (I am not giving excuses, this is the harsh reality)

Why nobody asks how many Sinhalese killed by Sarath Fonseka’s boys in 1988/9? Because we know the soldiers don’t see them as Sinhalese. Soldiers are not given a choice to sympathise with their cause. Had one of his daughters taken arms against the state, Sarath Fonseka would have fought with her too. He was a soldier.

Operations issues, no doubt were concerns. How did Sri Lanka Army, with Sarath Fonseka as its head treated Tamil civilians? Was it as bad as portrayed by the Diaspora Tamil community?

Let us discuss that, but more important things first.

I see five and only five options available for the Tamils of Sri Lanka in the forthcoming Presidential election.

a) Vote for Sarath Fonseka

b) Vote for Mahinda Rajapaksha

c) Vote for the Tamil candidate

d) Vote for anyone among the rest (eg. left candidates who did raise a voice for Tamil rights)

e) Refrain from voting

Let us see the possible outcome of each; bottoms up.

OPTION 1: REFRAIN FROM VOTING

This was what the ‘Jaffna Tamils’ (A bit inaccurate term to refer Tamils from the Northern province) did in 2005. Even without LTTE influence, most had reasons to boycott elections. With LTTE reluctant to resume peace talks, a vote for Ranil Wickremasinghe did not necessarily bring a new hope; from their perspective.

Now, the environment is different. LTTE is history. We are back to near normalcy. Jaffna Tamils get an opportunity to freely exercise their votes for the first time after 1982. (Just assume Rajapaksa boys do not play any dirty games on January 26) They have all the right to abstain, but why? That will not serve any useful purpose, unless if one prefers anarchy.

OPTION 2: VOTE FOR ANYONE AMONG THE REST

Hardly makes sense. None of them will get enough to be seen as a protest vote. Voting Wickramabahu Karunaratne, Siritunga Jayasuriya or Wije Dias to show gratitude is fine, (These are three rare Sinhalese who fought for Tamil rights throughout their lives.) but after two weeks nobody will remember their votes. (Less than 0.1% anyway)If protest is what you want, make sure that is seen.

OPTION 3: VOTE FOR THE TAMIL CANDIDATE

Why should Tamils vote for a Sinhalese when there is a Tamil candidate?

Let me tell why. Even if the entire Tamil population votes for Sivajilingam he will get not more than 10-15%. (This is highly unlikely; More than 90% Colombo Tamils back UNP. Even without Thonda, sizable percentage of ‘Indian’ or ‘Upcountry’ Tamils too will follow suit.) So what? It will not make him the President. Doing so will surely show the Tamils’ strength but for what? Isn’t this the time to think as Sri Lankans? Isn’t this the time to vote on larger political issues rather than on ethnicity?

By the way, Tamil National Alliance (TNA), the largest ‘Tamil’ party has not endorsed the candidacy of their former colleague. Instead they have decided to support Sarath Fonseka. Nobody calls that a perfect choice; just the best among the available.

In the Presidential Election of 1982, the only one so far to have a serious Tamil candidate, G.G. Ponnambalam Jnr. (Kumar) got only 40% (87,263 votes) from Jaffna district while the SLFP candidate Hector Kobbekaduwa was not too behind. (35% and 77,300 votes) Why Jaffna Tamils voted Kobbekaduwa, whom they have hardly heard about? It could have been partially a protest vote, but more importantly a reflection Jaffna Tamils did well under the control regime of Sirima Bandaranaike. They vote on issues, not on people or ethnicity.

That is what we need. Tamils should think themselves more as Sri Lankans and vote on principles rather than ethnicity. Who will address their day to day problems? (We have come a long way since the ‘Sinhalese’ governments could ignore their pressing issues like they did in 1970s.) In terms of economy and rights Sarath Fonseka certainly offers a better package to Tamils than anyone else in the list.

OPTION 4: VOTE FOR MAHINDA RAJAPAKSA

This sounds more like a joke. Why should a Tamil vote for Rajapaksa? Or, for that matter why should anyone vote for this opportunistic would be dictator whose only interest is himself and family? Do we want a Zimbabwe here? Can any self respecting individual endorse the re-election of this Idi Amin who shamelessly violated the human rights? Have we forgotten white vans? Have we forgotten Karuna hijacking Colombo Tamils for ‘kappam’?

Rajapaksa is also the candidate of the extreme Sinhalese – the Jathika Hela Urumaya types, who think the land belongs only to Sinhalese Buddhists and everyone else (including Sinhalese Catholics) live as second class citizens. He doesn’t even represent the moderate Sinhalese. Why should anyone expect him to represent Tamils?

Sarath Fonseka, on the other hand is the only candidate that represent the minorities. See the people who stand with him. We still have a long way to go to win an acceptable political solution to ethnic issue and Tamil grievances, but that will happen only if Sarath Fonseka comes into power. Otherwise the road will be closed forever.

OPTION 5: VOTE FOR SARATH FONSEKA

I already gave TEN reasons why anybody should vote for Sarath Fonseka. I reproduce five below in summary format. The full list is at http://bandaragama.wordpress.com/2009/12/21/2564.

1. HE IS CLEVER: Sarath Fonseka started at the lowest ranks of the army and rose to the very top. Then he ended a 30 year long ‘unending’ war. Need I say more?

2. HE IS HONEST: Having led the army when it did procurements of unprecedented levels, Sarath Fonseka could have made fortunes for seven more generations, even with 1% cuts. He did not. All he owned at retirement were a 15 perch land at Bokundara, Piliyandala with a house – that cost LKR 1.2 million for construction, a Mercedes Benz, and LKR 641,000 in bank. His wife has bank balances of LKR 23,307 and USD 2,952 and jewelry worth a little more than LKR 1.6 million.

3. HE INTENTIONS ARE NOT TO SERVE HIS FAMILY: Let us not kid ourselves. Why Rajapaksa wants power? To make his family grew further – bigger and more powerful. Perhaps he wants to make his family the richest in South Asia. Aren’t we tired of this kind of petty politics? Isn’t this the time to give a chance for somebody who thinks about the country before himself?

4. HE REPRESENTS A NATION, NOT A SINGLE RACE: Can Rajapaksa ever say he represents Tamils, or in that case even Muslims? Rajapaksa’s JHU supported Peoples’ Alliance represents only the extreme Sinhala Buddhists – not even moderate Sinhalese. On the contrary, Sarath Fonseka’s United National Front, true to its name, represents all ethnic communities at the top level. He will be the only leader capable of uniting this divided land.

5. HE IS ABOVE POLITICS: Unlike Rajapaksa, who is still very much within the political game (and thus not approved by nearly half of the country) Sarath Fonseka is above politics. He is not a candidate of this part or that party. He will unite the entire nation under a single flag.

Finally, the bitterness Tamils having with Sri Lanka Army. Whatever they are irrespective whether they are true or not, I frankly think this is the time to bury the hatchet and forget differences. We all should think as a nation. True, Sarath Fonseka, just like Rajapaksa, primarily represent Sinhalese. Yet, given his team I firmly believe he will do more for Tamils interests than Rajapaksa. What matters is future and not past. Sorry for being blunt.

SARATH FONSEKA IS THE FUTURE OF SRI LANKA NATION. I AM SURE YOU ALL WILL AGREE.

Posted in Uncategorized | Tagged: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 6 Comments »

TEN Reasons why Gen. Sarath Fonseka should be the Next President of Sri Lanka

Posted by Ajith on December 21, 2009

1. HE IS CLEVER: Gen. Fonseka started at the lowest ranks of the army and rose to the very top. Then he ended a 30 year long ‘unending’ war. Need I say more?

Can you imagine even a distant relative of Rajapakse family living in a house like this?

2. HE IS HONEST: Having led the army when it did procurements of unprecedented levels, Gen. Fonseka could have made fortunes for seven more generations, even with 1% cuts. He did not. All he owned at retirement were a 15 perch land at Bokundara, Piliyandala with a house – that cost LKR 1.2 million for construction, a Mercedes Benz, and LKR 641,000 in bank. His wife has bank balances of LKR 23,307 and USD 2,952 and jewelry worth a little more than LKR 1.6 million. He is much poorer than Wimal Weerawansa, MP.

3. HE DOES NOT MAKE UNREALISTIC PROMISES: Voters, more than anything else, hate corrupt politicians who promise sun and moon but deliver stars. Gen. Fonseka is different. He is radically practical. Not the typical politician who robs the votes by exploiting the gullible.

4. HE INTENTIONS ARE NOT TO SERVE HIS FAMILY: Let us not kid ourselves. Why Rajapakse wants power? To make his family grew further – bigger and more powerful. Perhaps he wants to make his family the richest in South Asia. Aren’t we tired of this kind of petty politics? Isn’t this the time to give a chance for somebody who thinks about the country before himself?

5. HE KNOWS THE PULSE OF THE PEOPLE: Ever heard of a national level politician who could row a canoe? This is real Sarath Fonseka, without his uniform. The simple villager, not a “Walawve Hamu”. He knows the problems of the masses better than anyone else – as he is one of them.

The simple villager

6. HE REPRESENTS A NATION, NOT A SINGLE RACE: Can Rajapakse ever say he represents Tamils, or in that case even Muslims? Rajapakse’s JHU supported Peoples’ Alliance represents only the extreme Sinhala Buddhists – not even moderate Sinhalese. On the contrary, Gen. Fonseka’s United National Front, true to its name, represents all ethnic communities at the top level. He will be the only leader capable of uniting this divided land.

7. HE IS FOCUSSED: Winning a war is not an easy game. That needs focus. The Indian National Security Advisor M. K. Narayanan to described Gen. Sarath Fonseka as the “Best Army Commander in the world”. Why not utilise that kind of focus to develop this country?

8. HE DOES NOT RUN AWAY FROM CHALLENGES: We all know who left forces, ran away and took USA citizenship in the middle of war. On the other hand, Gen. Fonseka, ignoring the retirement option, after his fatal injuries from an LTTE suicide attack returned, took the leadership and ended the war for the country. Shouldn’t that kind of leaders we need for this country?

9. HE IS ABOVE POLITICS: Unlike Rajapakse, who is still very much within the political game (and thus not approved by nearly half of the country) Gen. Fonseka is above politics. He is not a candidate of this part or that party. He will unite the entire nation under a single flag.

10. HE HAS DONE HIS PART FOR THE COUNTRY: No two words about it. He nearly paid the supreme price for serving his motherland. Isn’t this the opportunity to show our gratitude?

Posted in Uncategorized | Tagged: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 3 Comments »

හේතු දහයක්: සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා රටේ මීළඟ ජනාධිපති විය යුත්තේ ඇයි?

Posted by Ajith on December 20, 2009

1. ඔහු දක්ෂය. යුද්ධ හමුදාවේ පහළම තැනින් පටන්ගෙන වසර තිස් හතක සේවා කාලයක් තුළ එහි ඉහළම තැනට ළඟාවීමටද, ඉන්පසුව වසර දෙකහමාරක කෙටි කාලයක් තුළ දශක තුනක් තිස්සේ දිග් ගැසුණු, අවසානයක් නැතැයි උපකල්පනය කරන ලද යුද්ධය නිමා කිරීමට ඔහු සමත් වේ. මීට වඩා දස්කමක්, නායකත්වය සැබෑ ලෙස ප්‍රදර්ශනය කිරීමක් අපට සිතාගත හැකිද?

රාජපක්ෂ පවුලේ දුර නෑයකු වත් මෙවැනි කුඩා නිවසක ජීවත් වන්නේද?

2. ඔහු අවංකය. සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා යුද හමුදාව මෙහෙය වන්නේ එය අන් කිසිදු කාලයකට වඩා යුද අවි මිළට ගත් සමයකදීය. ඉන් සියයට එකක් කොමිස් ගත්තේ නම් ඔහුට පහසුවෙන් පරම්පරා හතකට ධනය උපයා ගන්නට තිබුණේය. එහෙත් මේ අවංක රාජ්‍ය නිලධරයා විශ්‍රාම යන්නේ නිශ්චිත දේපළ ලෙස පිළියන්දල, බෝකුන්දර (කොළඹ හතේ නොව) ඉදි කිරීමට රුපියල් ලක්ෂ 12 වැයවූ නිවසක් සහිත, පර්චස් 15ක ඉඩමකටද මර්සිඩීස් බෙන්ස් රථයකටද පමණක් හිමිකම් කියමිනි. බැංකුවේ තැන්පත් මුදල රුපියල් 641,000 කි. භාර්යාව සතු වත්කම් බැංකු ගිණුම් වල රුපියල් 23,307 ක් හා ඩොලර් 2,952 කි. ඇගේ ආභරණ රුපියල් ලක්ෂ දහසයකි. දේශපාලකයන්ගේ වත්කම් හා සංසන්දනයේදී මේ ඉතාම පහළ, ‘දුප්පත්’ මට්ටමකි. කොටින්ම කෝටිපතියකු වන විමල් වීරවංශ පවා මින් කිහිප ගුණයක ධනවතෙකි.

3. ඔහු බොරු පොරොන්දු නොදෙන්නේය: බොරු පොරොන්දු දෙන දේශපාලකයන් තරමට ජනතාව අප්‍රිය කරන වෙනත් දෙයක් නැත. මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමන් 2005 දී පොරොන්දු වූ ගැබිණි කාන්තා පෝෂණ මල්ල තාමත් කරදාසියට සීමාවී පවතී. සේනාධිනායක ෆොන්සේකා මෙසේ ඡන්ද ගරා ගැනීම උදෙසා ගැබිණි කාන්තාවන්ද ඇතුළු ජනතාව මුළා කරන පවිටු දේශපාලුවකු නොවේ. ඔහුගේ පොරොන්දු අවංකය; ප්‍රායෝගිකය. ඉටු කළ නොහැකි පොරොන්දු දෙන සිරිතක් ඔහුට නැත.

4. ඔහුගේ අරමුණ දේශපාලනයෙන් තමන්ගේත් පවුලේත් බඩ වඩා ගැනීම නොවේ: පවුල් ගස් ලාංකීය දේශපාලනයේ සුලබය. දැනට ගොඩ නැඟෙමින් පවතින්නේ අතුරින්ද දැවැන්තම එකය. මේ විනාශකාරී පවුල් ගසට අතු ඉති දිගුකර වැඩී අපේ මහ පොළොවේ පොළොවේ සාරය උරා ගන්නට ඉඩ තැබිය යුතු නැත. මේ ඒ පවුල් ගස කපා ‘මට පෙර රට’ ගැන සිතන අවංක නායකයකුට රට භාර දෙන්නට කාලයයි මේ පැමිණ ඇත්තේ.

5. ඔහු මහ ජනතාවගේ හද ගැස්ම හඳුනන්නේය: පසුගියදා සිය ගම් පියසට යන සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා නතර වන්නේ මාදම්ප ගංගාවේ ඔරුවක් පදිමිනි. මේ සා ජන ජීවිතයට ළංවූ ජාතික තලයේ දේශපාලනඥයකු ගැන අප අසා ඇත්ද? සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා සරල සිංහල ගැමියෙකි. ඔහු ජනතා ප්‍රශ්න හඳුනා ගන්නේ ඔහුද ඒ ජන බලකායෙහිම කොටසක් වන හෙයිනි. ඔහු පොළොවට අඟල් හයක් ඉහළින් ගමන් කරන නායකයකු නොවේ.

අව්‍යාජ සිංහල ගැමියා

6. ඔහු එක ජාතියක් නොව සමස්ත දේශයක් නියෝජනය කරයි: ජාතික හෙළ උරුමයේ සිංහල බෞද්ධ අන්තවාදය කර පින්නාගෙන යන රාජපක්ෂ රෙජීමය දෙමළුන්, මුස්ලිමුන් තියා අඩු තරමින් මැදහත් සිංහලයන් නියෝජනය කරන්නේද? සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකාගේ එක්සත් ජාතික පෙරමුණ රාජපක්ෂගේ හෙළ උරුමය පෙරටුකොටගත් අන්තවාදී ‘සන්ධානය’ ලෙසින් නොව සැබෑ ලෙස සුළු ජාතීන් නියෝජනය කරයි. මහ ජාතිය තුළින් බිහිවූවද මේ ජාතික නායකයා සියළු ජාතීන්ට එකසේ සලකන, ඔවුන්ගේ අයිතිවාසිකම් ලබා දිය හැකි දැවැන්ත කුඩයක් වැනිය. මේ කුඩය සෙවනේ සමස්ත දේශය එක් රොක් වනු ඇත්තේය.

7. ඔහුට නිශ්චිත අරමුණක් ඇත: ඉන්දියාවේ ජාතික ආරක්ෂක උපදේශකයකු වන එම්. කේ. නාරායනන්ට අනුව සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා ‘ලෝකයේ හොඳම සේනාධිනායකයාය’. මේ උපහාරය ඔහු ලබන්නේ ඔහුට හැමවිටක නිශ්චිත ඉලක්කයක් තිබු හෙයිනි. දැන් මේ පැසුණු මිනිසාගේ නිරවුල් හිසෙන් රටට ඔහු ඉටුකළාටත් වඩා වැඩ ගන්නට කාලයයි.

8. ඔහු අභියෝග වලින් පැන නොදුවන්නේය: යුද්ධයේ තීරණාත්මකම අවස්ථාවේ එවකට ලෙෆ්ටිනන්ට් කර්නල් කෙනකු වූ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ හමුදාවෙන් පැන, සැඟවී ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයට පලායයි. සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා මෙසේ යුද්ධයෙන් පැන දිවූ බිය ගුල්ලකු නොවේ. සිය දිවි නසා ගන්නා LTTE බෝම්බකාරියකගේ ප්‍රහාරයෙන් බරපතළ තුවාල ලබන ඔහුට නියමිත කාලයට කලින් විශ්‍රාම යෑමේ සියළු අවස්ථාවන් හිමිවිය. එහෙත් ඔහු එය නොකොට රට වෙනුවෙන් තම ජීවිතයේ ඉතිරි කාලය කැප කළේය. අපට අද අවශ්‍ය මෙවන් නොසැලෙන වීරත්වයක් නොවේද?

9. ඔහු සිටින්නේ දේශපාලනයට ඉහළිනි: තමා බලවතෙකැයි රාජපක්ෂ සිතා සිටින මුත් ඔහු තවමත් සිටින්නේ දේශපාලන මඩ ගොහොරුවේ කරවටක් එරී ගෙනය. සේනාධිනායක ෆොන්සේකා මේ මඩගොහොරුවේ නොවැටී, ගොහොරු මඬින් මතුවන නොකිළිටි නෙළුමක් සේ ඊට ඉහළ තලයක ක්‍රියාකාරී වෙමින් සිටියි. අප විශ්වාස කළ යුත්තේ මඩේ ගිළුණු දේශපාලකයකුද නැතිනම් ඊට ඉහළින් සිටින වචනයේ පරිසමාප්තාථයෙන්ම මහත්මා ගතිගුණ වලින් හෙබි ‘An Officer and a Gentleman’  ලෙසින් හඳුන්වාදිය හැකි සේනාධිනායකයානන්ද?

10. ඔහු තමන්ගේ කොටස රට වෙනුවෙන් ඉටුකර ඇත: එය තවදුරටත් පුන පුනා විස්තර කළ යුතු නොවේ. අපි එය නිසැකවම දනිමු. මේ අපට ඒ වෙනුවෙන් කෘතගුණ දක්වන්නට කාලයයි.

Posted in Uncategorized | Tagged: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 4 Comments »

සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා ඉදිරියේ රාජපක්ෂ නම් හිස් මිනිසා

Posted by Ajith on December 1, 2009

සරත් ෆොන්සේකා සේනාධිනායකයානන්ගේ දේශපාලන ආගමනය හා සමස්ත විරුද්ධ පක්ෂය ඔහු එක හඬින් පිළිගැනීම ලංකා දේශපාලනය නව මානයකට අවතීර්ණ කොට ඇත. මෙතෙක් අපට හුරුපුරුදු වූ ප්‍රධාන පක්ෂ දෙක බලය උදෙසා එකිනෙකා ඇණකොටා ගැනීමේ සම්ප්‍රදාය වෙනුවට විරුද්ධ පක්ෂය, තමන්ට පුද්ගලිකව වාසියක් නොවන එක පොදු අරමුණක් උදෙසා ඒකරාශී වීම හොඳ ලක්ෂණයකි. වඩා හොඳ ලංකාවක් නිර්මාණය කිරීමේ අපේක්ෂාව වෙනුවෙන් පෙරමුණ ගෙන ඇති සරත් ෆොන්සේකා සේනාධිනායකයානන් එක දේශපාලන පක්ෂයක් නියෝජනය නොකිරීම තුළින්ම ඔහුගේ දැක්මේ ඇති පුළුල් භාවය පෙන්නුම් කෙරේ. මෙසේ සමස්ත විපක්ෂය දූෂිත, අකාර්යක්ෂ්ම හා දුර්දාන්ත රජයක් පෙරළීම වෙනුවෙන් එක ධජයක් යටතේ ඒකරාශී වීම මේ උත්සාහයේ ජනතා අපේක්ෂාවන් මල් ඵල ගැන්වීමේ හැකියාව පෙන්නුම් කරයි.

මේ ප්‍රවණතාවය හොඳ වන පමණටම එය මෙතෙක් රට වනසමින් සිටි දූෂිත ඒකාධිපති පාලනය අන්ත අසීරු තත්වයකට පත් කොට තිබේ. “ජෙනරාල් ෆොන්සේකා අපෙ මහරජාගෙ ඔළුවට ගහලා” යි සංස්කරණය කරණ ලද ජනප්‍රිය ගීතයකින් කියැවෙන්නේ මේ යථාර්ථයයි.

ෆොන්සේකා සේනාධිනායකයානන් සමඟ කරට කර සටනකට එළඹීමේදී රාජපක්ෂ මුහුණදෙන ගැටළු ඔහු ස්වාර්ථය හා සිය පවුල වෙනුවෙන් ධනෝපායන මාර්ග විවර කරමින් දූෂිත පාලනයක් ගෙන ගිය බව රටවැසියා හොඳින් දැන සිටීමට සීමා නොවේ. එසේම රටේ ආර්ථිකය නැංවීමේ ඔහු දක්වා ඇති අකාර්යක්ෂ්මතාවය හා නොහැකියාවටද එය සීමා නොවේ. ඔහු මුහුණ දෙන තත්වය ඊට වඩා සංකීර්ණද, ඔහුට හා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ මහින්ද පිළට අවාසි සහගතද වේ.

මෙය පැහැදිළි කිරීමට රාජපක්ෂ යනු කවරෙක්දැයි විමසා බලමු. රාජපක්ෂ යනු ඉතා සරල, කිසිම දේශපාලන දැක්මක් නැති, වඩා පැසුණු දේශපාලකයන් හා සංසන්දනය කිරීමේදී ‘මෝඩ’ යන විශේෂණ පදයෙන් හඳුන්වන්නටද බැරි නැති දේශපාලන චරිතයකි. වෙනත් වචන වලින් පැහැදිළි කරන්නේ නම් කෝපිකඩේ අබිලිංට සමාන කළ හැකි පුද්ගලයෙකි. හිස් කළයකට තට්ටු කිරීමේදී නැඟෙන බොල් හඬම රාජපක්ෂ නම් දේශපාලන චරිතය විශ්ලේෂණය කිරීමේදී ඇසෙයි. ගමක මලපොතේ අකුරු නූගත් චණ්ඩියකුටද බලයක් ඇතිසේම රාජපක්ෂද යම් බලයක් තිබේ. චොප්පෙ අයියා සේම රාජපක්ෂද තම වැයික්කිය තුළ බලය පතුරවා ගැනීමට සමත් වී ඇත. ඔහු සිතා සිටිනවා ඇත්තේ තමන්ගේ ඔළුවට ඉහළින් කාක්කෙකු වත් නොපියඹනවා ඇත කියාය. ගස් නැති කැලෑවට ඇට්ටර ගසත් ගසක්ය කියන්න්නාක් මෙන් සීමිත කාලයක් තුළ මේ බලය ස්ථාපිත කර ගැනීමට ඔහුට හැකිව ඇත. එහෙත් චොප්පෙ අයියලා බඳු චණ්ඩීන්ගේ බලයටද සීමා තිබේ. හැමදාම ඔළුව නමා සිටින දුර්වලයන් මෙන් නොව හොඳ, හිතේ හයිය ඇති පොලිස්කාරයකු ගමට ආදා මේ චණ්ඩියන්ට වන්නේ නඟුට කකුල් දෙක අස්සේ රුවාගෙන සැඟවීමටය.

සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා විසින් නිරූපනය කරනු ලබන්නේ මේ අළුතින් ගමට එන කොන්ද පණ ඇති පොලිස් කාරයාගේ චරිතයයි. අහිංසක ගම්මුන්ට කොයිතරම් චණ්ඩිපාට් දැමුවද හරිහමන් නිලධරයකු හමුවේ ගමේ චණ්ඩියා පූස් පැටියකු සේ අහිංසකය. බල රහිතය. රාජපක්ෂටද අද සිදුව ඇත්තේ මෙයයි. තමන්ට යම් පෞරුෂයක් ඇතැයි ඔහු කල්පනා කරයි. එහෙත් සරත් ෆොන්සේකා සේනාධිනායකයානන් ඉදිරියේ සිට ගැනීමට වත් මේ පෞරුෂය අප්‍රමාණවත්ය. රුපුනොද බිඳ රණබිම ජයගත් සරත් ෆොන්සේකා වැනි යුග පුරුෂයකු ඉදිරියේ රාජපක්ෂ සමාන වන්නේ ලජ්ජාවෙන් මුළු ගැන්වෙන සුකොමළ ගැහැනියකටය. සේනාධිනායක ෆොන්සේකා ගලිවරයන් ඉදිරියේ රාජපක්ෂ ලිලිපුට්ටෙකි. සේනධිනායක සරත් ෆොන්සේකාගේ දැවන්ත ප්‍රතිරූපය ඉදිරියේ රාජපක්ෂ කුරුමිට්ටෙකි.

සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා මේ ප්‍රතිරූපය ගොඩ නඟාගෙන ඇත්තේ, සරම උස්සාගෙන බොරුවට පාරේ ගිරිය කඩාගෙන කෑගැසීමෙන් නොවේ. යුද හමුදාවේ හැම නිලධරයකුම යම්කිසි විනය ක්‍රියාවලියකින් පාලනය වේ. එසේම මෝඩ දේශපාලකයින් මෙන් නොව ඔව්හු විධිමත් අධ්‍යාපනයක් ලබති. සේනාධිනායක ෆොන්සේකාගේ පෞරුෂය මේ විනය ක්‍රියාවලියේ හා විධිමත් අධ්‍යාපනයේ ප්‍රතිඵලයකි. එම විනය ක්‍රියාවලියම පුද්ගලයකු නායකත්වයට අතිශයින් සුදුස්සකු බවට පත් කරයි. වචනයේ පරිසමාප්තාර්ථයෙන්ම සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා අවංක නිලධරයෙකි. වෘත්තිකයෙකි. මෝඩ දේශපාලකයන්ට ආදර්ශයට ගත හැකි ශ්‍රේෂ්ඨ නායකයෙකි. රට වෙනුවෙන් තම ජීවිතය පරදුවට තැබූ විශිෂ්ඨ නිලධරයෙකි. An Officer and a Gentleman ලෙසින් හඳුන්වාදිය හැකි ආකාරයේ මහාත්මයෙකි. රටක් හරියට පාලනය කළ හැක්කේ කෙසේද යන්න මෝඩ හා දූෂිත දේශපාලයකයන්ට ඉගැන්විය හැකි ආකාරයේ නැණවතෙකි.

සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකා සටනකින් ජය නොලබතැයි කිසිවකුට කිව නොහැකිය. මන්ද ඔහු මේ වන විට දේශයේ පරම සතුරා පරදවා ජය ලබා තම හැකියාව පෙන්නා ඇති හෙයිනි. එය කිසිවකුට ප්‍රශ්න කළ නොහැකිය. වසර තිහක් තිස්සේ අපට බලය පෙන්නමින් සිටි ප්‍රභාකරන් දණ ගසන්නේ සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකාගේ පෞරුෂය ඉදිරියේය. ඔහු රටේ නායකත්වයට ඊට වඩා සුදුසුවන බවට වෙනත් සාධක අවශ්‍යද?

මේ වන විට රාජපක්ෂ කෙතරම් බිය වී ඇතිද යන්න ඔහු හැසිරෙන ආකාරයෙන්ම පෙනේ. රාජපක්ෂගේ අළුත්ම මේනියාව වී ඇත්තේ යෝධ කටවුට් ගැසීමය. මේ තමාගේ කුඩා බව පිළිබඳව ඔහුට ඇතිවී තිබෙන හීන මානයේ ලක්ෂණයකි. තමාටම අවබෝධවන කුඩා බව ඔහු වසා ගැනීමට තැත් කරන්නේ යෝධ කටවුට් ගැසීමෙනි. එහෙත් සේනාධිනායක සරත් ෆොන්සේකාගේ ජයග්‍රහණය මෙවැනි බොළඳ ක්‍රියාවලින් වැලැකීමට ඔහුට නොහැකි වනු ඇත. එය හෙට හිරු පායන්නා සේ නියතයකි. කටවුට් ගැසීමට යන කාලය, යළිත් සුළු කාලයකින් හම්බන්තොටට පදිංචිය සඳහා යෑමට ගෙදරදොර අස්පස් කර ගැනීමට වැය කරන්නේ නම් එය රාජපක්ෂට වඩා ප්‍රයෝජනවත් වනු ඇත.

Posted in Uncategorized | Tagged: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 3 Comments »

Sri Lankan hospital shelled for ninth time – CNN

Posted by Ajith on February 4, 2009

A hospital caught in the middle of fierce fighting between government forces and Tamil rebels in northern Sri Lanka has been shelled for a ninth time in four days, the International Committee of the Red Cross told CNN Wednesday.

The heaviest of the shelling happened on Sunday, when the facility was hit six times. Since then, Pudukkudiyiruppu hospital in the Vanni region has been hit once each on Monday, Tuesday and Wednesday, according to the ICRC’s Sarasi Wijeratne in Colombo, Sri Lanka.

The shelling of the hospital has left at least 14 people dead and 10 wounded, the ICRC said.

Government forces and Tamil rebels are locked in a battle for the remaining rebel strongholds in northern Sri Lanka, where the country’s ethnic Tamil minority has been fighting for an independent homeland since 1983. Each side accuses the other of firing on the hospital.

The Sri Lanka military told CNN on Monday that it knows the coordinates of the hospital and wouldn’t have fired on it. The army also says the rebels are running low on ammunition and are firing shells indiscriminately in desperation, suggesting one of those could have hit the hospital.

A nurse at the hospital, meanwhile, accused the military of attacking civilians in a video provided by the Tamils Rehabilitation Organization, a group closely allied with the rebels.

Civilians “were attacked by the military, aerial bombing, and many have been deeply wounded and affected,” said Dayani Ponnaiya, who identified herself as a nursing officer. “Many civilians have died, have lost hands and legs. Even children have been injured.”

International humanitarian aid agencies have asked for increased access to the region, calling conditions in northern Sri Lanka a nightmarish situation.

The fighting has kept aid from reaching the hospital and has chased away doctors and nurses, Ponnaiya said, adding that many people have died as a result.

“People’s lives have to be protected,” she said. “Unless you are here to listen to their cries, you [won't] know their suffering.”

Government officials, meanwhile, have accused aid organizations and foreign media of sensationalizing civilian casualties.

“It looks as if it’s convenient for certain agencies to exaggerate the numbers so that this can be converted to a humanitarian crisis in the public eye,” Secretary of Foreign Affairs Dr. Palitha Kohona told CNN earlier this week.

Humanitarian groups say as many as 250,000 unprotected civilians are trapped in the area where the fighting is taking place.

Sri Lankan President Mahinda Rajapaksa has promised to allow safe passage to trapped civilians and urged the Tamil Tigers, as the rebels are commonly known, to promise the same.

http://edition.cnn.com/2009/WORLD/asiapcf/02/04/sri.lanka.fighting

Posted in Uncategorized | Tagged: , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

Ajantha Mendis – another Murali in the making?

Posted by Ajith on July 10, 2008

His background is odd. We have heard soldiers making their mark in others fields of sports, but not in cricket. Even during the colonial times, when cricket was restricted to white sahibs, not many military men were seen in turf. Perhaps it has to do with the time one has to spend on practicing and playing. Compared to other games, cricket is a real time killer and to use Sir Arthur Clarke’s words it is the ‘slowest form of human activity’. The dynamism in military often does not go hand in hand with such a slow form of sports.

Ajantha Mendis, of course, is a trend setter, not a mere follower of traditions. He is surely a new generation cricketer – in every aspect. Players like him are the ones who so audaciously pronounce that cricket is no more a game to be played only by Colombo elite – or in the broader sense the white sahibs who invented it. A latest icon of Y generation, he shows the sign of becoming another Murali, filling a talent gap that existed for too long. Don’t think Aussies will be too happy.

Some more about this young star from Wikipedia:

Balapuwaduge Ajantha Winslo Mendis (born March 11, 1985 in Moratuwa) is a cricketer who plays for the Sri Lankan national cricket team.

Although classified as a right-arm, slow-medium bowler, Ajantha Mendis is a spinner who bowls a mixture of googlies, offbreaks, top-spinners, flippers and legbreaks. Batsmen have been confounded by the variety of deliveries he has up his sleeve and are at a loss to figure out what his stock delivery is. Mendis was a prolific wicket-taker for Sri Lanka Army in the 2007-08 season and had taken 46 wickets at an average of 10.56 and strike-rate of 31 from six matches. His performances did not go unnoticed for Mendis was called up to the Sri Lanka squad for the tour of West Indies in April 2008 After impressing on debut in the Caribbean, Mendis only grew in stature – in particular, because of his ‘flicker’, which he releases with an unusual snap of his fingers. In a short span of time since his debut, Mendis has flummoxed international batsmen and teams renowned for their ability to play spin bowling. His best bowling performance in a one-day international came in the final of the 2008 Asia Cup, where he took 6 wickets for 13 runs in just his eighth match. His 17 wickets in the tournament earned him the Man-of-the-Series award.

A right arm spinner, he made his One-Day International debut against the West Indies at Port of Spain in 2008 and took 3 for 39. He also plays for the Kolkata Knight Riders in the Indian Premier League.

The veteran West Indies cricket writer Tony Becca wrote in the Jamaica Gleaner: “Mendis bowls everything. With a smile on his face as he caresses the ball before delivering it, he bowls the offbreak, he bowls the legbreak, he bowls the googly, he bowls the flipper, he bowls a straight delivery, he bowls them with different grips and different actions, he bowls them with a different trajectory and at a different pace, and he disguises them brilliantly. The result is that he mesmerises, or bamboozles, batsmen.”

Jerome Jayaratne, the Sri Lanka Cricket Academy coach, said: “Mendis is unusual, freaky and has developed a ball which could be described as a ‘flicker’, which he releases with a snap of his fingers, which is very unusual compared to other orthodox spin bowlers.” That ball is reminiscent of the former Australia spinner Johnny Gleeson, who had a similar delivery.

Mendis is the author of a new delivery – the Carrom Ball. Since the Doosra, the Carrom Ball is the latest addition to the cricket lexicon.

To bowl a “carrom ball” in cricket, the ball is held between the thumb, forefinger and the middle finger, and instead of a regular release, the ball is squeezed out/ flicked by the fingers like a Carrom player flicking the disc on a Carrom Board. It could result in an off-break, a leg-break, a googly or even a zooter.

“I have just seen the future of spin bowling – and his name is Ajantha Mendis.” Rob Steen thinks Sri Lanka’s latest find is a keeper.

Ajantha Mendis, playing his eighth ODI, picked up the first six-wicket haul in the Asia Cup final against India in July 2008. His 6 for 13 is the third-best bowling performance in a tournament final, and the third-best for a spinner in ODIs. His 17 wickets is the best for an edition of the Asia Cup, and he bagged those wickets at an astounding average of 8.52. Ajantha Mendis won the man of the match award in the finals as well as the player of the tournament award for his efforts.

Posted in Uncategorized | Tagged: , , , , , , , | Leave a Comment »

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.