රනිල්ගේ තරම නොදන්නෝ

(2009 අප්‍රේල් මස 16 වැනිදා “ලංකාදීප” පුවත්පතේ පළවූ උපුල් ජෝශප් ප්‍රනාන්දුගේ “ගුරුදා විග්‍රහය” ලිපිය)

බැරි වෙලාවත් ප්‍රභාකරන්ට මොනවා හරි වුණොත් ප්‍රභාකරන්ගෙන් පසු එල්.ටී.ටී.ඊ සංවිධානය ඉස්සරහට අරගෙන යා යුතු ආකාරය ගැන ජාත්‍යන්තර කොටි ජාලය තුළ දැනටමත් සාකච්ඡා ආරම්භ කොට ඇත. මෙම සාකච්ඡාවලදී ගැමෝම කතාබහ කරන මාතෘකාවක් වී ඇතැයි කියන්නේ 2005 ජනාධිපතිවරණයේ දී රනිල් පරද්දන්න ප්‍රභාකරන් ගත්ත තීරණයයි.

“එතැන ලොකු වැරැද්දක් කර ගත්තා නේද…?”

සමහරු එහෙම අහද්දී කොටි ජාලයට සමීප සම්බන්ධකම් ඇති අය ඉදිරිපත් කරනවාය කියන්නේ වෙන විග්‍රහයකි.

“නැහැ. රනිල් වික්‍රමසිංහ දිනුවා නම් කරුණා වගේ තවත් අය ප්‍රභාකරන්ගෙන් කැඩෙනවා. අපේ සංවිධානය සී සී කඩ යනවා. අද දරුණු පරාජය අමුවේත් ප්‍රභාකරන් එක්ක නායකයෝ එකට ඉන්නවා. පිටරට ඉන්න අප හැමෝම එකට ඉන්නවා. හෙට ප්‍රභාකරන් මැරුණත් අපි සංවිධානය නැති කරන්න දෙන්නේ නැහැ. ප්‍රභාකරන්ගේ ලේ අපිට සංවිධානය ඉස්සරහට ගෙන යන්න ශක්තියක්. වැටුණු සංවිධානයට ඒකෙන් ඔක්සිජන් ලැබෙනවා. හැබැයි රනිල් වික්‍රමසිංහ දිනල සංවිධානය දෙකට තුනට බෙදිල විනාශ වුණා නම් ආපසු ගොඩගන්න බැහැ. අද අපිට නැතිවෙලා තියෙන්නේ භූමිය. අපේ නායකයෝ කීප දෙනෙක් කාඩර්ස්ලා නැති වෙලා තියෙනවා. ඒත් අපේ මතය නැති වෙලා නැහැ. සටන නැතිවෙලා නැහැ. රනිල් දිනල සාමය බෙදාගන්න බැරිව අපේ නායකයන් කුළල් කා ගන්න ගත්තා නම් අපිට අපේ මතයයි සටනයි දෙකම නැතිවෙනවා. එහෙම වුණා නම් අපිට තමිල්නාඩුව අවුස්සන්න පුළුවන්ද? ලෝකය මේ විදිහට අවුස්සන්න පුළුවන්ද? එහෙම වුණා නම් ලෝකයම ඉන්නේ රනිල් එක්ක…”

ඒ ඔවුන්ගේ විග්‍රහයය.

“ඒක හරි හතර බීරි කතාවක්නේ. සටන් විරාමයෙන් මේ රට දෙකට කඩල තිබුණ කියලනේ ආණ්ඩුව කියන්නේ. රනිල් දිනුවා නම් අදටත් රට දෙකට වෙලානේ. ඉතින් ඒකනේ ප්‍රභාකරන්ට ඕන. රනිල් දිනුවා නම් ප්‍රභාකරන්ට මේ විදියට වන්නියේ හැංගිලා මර බයේ දුක් විඳින්න වෙනවායැ…”

අර විග්‍රහය ගැන කිව්වාම යුරෝපයේ පදිංචි සිංහලයෙක් කියා තිබුණේ ඔවැනි කථාවකි.

ඇත්තටම බැලූ බැල්මට ඒ කතාව පේන්නේ හරි වගේය. හැබැයි ප්‍රභාකරන් අදටත් හිතන්නේ ඔහු විනාශ කළේ රනිල් වික්‍රමසිංහ කියලාය.

අරගෙන කියවන්න මෙන්න මේ පොත

“ඇයි එහෙම හිතන්නේ”

රනිල් කියන්නේ කවුද කියලා මේ රටේ සිංහල මිනිස්සු තියා යූ.ඇන්.පී. කාරයන්වත් නොදන්නවා වුණාට ප්‍රභාකරන් හොඳ හැටි දනී.

“රනිල් වික්‍රමසිංහ සාම වෙස් මූණ දමාගත්තෙත් පස්සෙනේ. අපි එයා දන්නේ 1990 ප්‍රේමදාස එක්ක සාකච්ඡා කරන කාලෙ ඉඳන්. ප්‍රේමදාස ඝාතනය වෙලා 1993 රනිල් වික්‍රමසිංහ අගමැති වුණ හැටියෙම හමුදාවේ ලොකු ප්‍රතිසංවිධානයක් කළා. ඒක කළේ රනිල්. එහෙම කළේ නැගෙනහිර මුදවාගෙන යාපනය අල්ලා ගන්න. ඊට කලින් යූ.එන්.පී. ආණ්ඩුව වැටුණා. පොදු පෙරමුණ ඇවිත් ඒකේ ප්‍රයෝජන ගත්තා…”

මේ කොටි න්‍යායාචාර්ය බාලසිංහම් 2005 නොවැම්බර් 28 ලන්ඩනයේ දී රනිල් පරද්දන්න ප්‍රභාකරන් තීරණය කළේ ඇයිද යන්න හේතු සාධක සහිතව ඔප්පු කරමින් කළ දේශනයෙන් උපුටාගත්තකි.

බාලසිංහම් කී කතාව හරිය. ඔහු කී කතාව හරි යැයි කීවේ ප්‍රකට ආරක්‍ෂක විශ්ලේෂකයෙකි.

“අරගෙන කියවන්න ලංකාවේ හමුදාවට පනස් වසරක් පිරෙන කොට හමුදාව ගැන හමුදාව විසින්ම ප්‍රකාශයට පත් කළ පොත. ඒකෙ නම් 50th of Ceylon Army ඒ පොතේ ඩී. ඇස්. හමුදාව හැදුවාට පස්සේ හමුදාව ඇතුළේ ලොකු වෙනසක් කරපු දේශපාලනඥයෙක්ගේ නමක් තියෙනවා. ඒ රනිල්ගේ නම. ඒ පොතේ හමුදාව රනිල්ට ස්තූති කරලා තියෙනවා. ඔහු හමුදාව වෙනස් කරන්න කළ සේවය ගැන.”

ඔහු කීවේය. ඔහු කිව්වා හරිය. හමුදාවට වසර පනහක් පිරෙන කොට හමුදාව ප්‍රකාශයට පත් කළ පොතේ රනිල්ට ස්තූති කරල තියෙනවා කියලා යූ.එන්.පී. කාරයන් තියා රනිල් දන්නවාද කියාවත් දන්නේ නැත. ඒත් ප්‍රභාකරන් පොත කියනව්වේවත් නැතිව ඒ බව දනී. එම පොත ප්‍රකාශයට පත් කළේ 1998 චන්ද්‍රිකාගේ පොදු පෙරමුණු ආණ්ඩු කාලයේය. ඒ පොදු පෙරමුණු ආණ්ඩුව රනිල්ට කොටියා කියලා ගහන කාලයේය. එකල හිටියේ චන්ද්‍රිකා පත් කළ හමුදාපතිවරුන් සහ ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයෙකි. ඒත් හමුදාව ඒ පොතෙහි රනිල්ගේ සේවය අගය කළේ මෙලෙසය.

“හමුදා ප්‍රතිසංවිධානය සහ පුහුණුව සම්බන්ධයෙන් රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ අති මහත් වූ සහය, ධෛර්ය සහ සහයෝගිතාව සම්බන්ධයෙනුත් මෙහිදී විශේෂයෙන් සඳහන් කළ යුතුය. සෑම පැත්තක්ම ආවරණය වන පරිදි සිදු කළ පුහුණු කටයුතු සිදු කිරීමට ඔහුගේ මැදිහත්වීම සහ මෙහෙයවීම හේතු විය. එසේම ඔහු පෞද්ගලිකව ම එම වැඩ කටයුතු නිරීක්‍ෂණය කිරීමෙන් පමණක් නොව පුහුණු මධ්‍යස්ථානවලට පෞද්ගලිකවම ගොස් අඩුපාඩු සොයා බැලීම හමුදා පුහුණුකරුවන්ගේ සහ පුහුණුව ලබන්නන්ගේ චිත්ත ධෛර්යය නංවනු ලැබීය. එය ඔවුන්ගේ ආත්ම විශ්වාසය දැඩි කිරීමට ද අවශ්‍ය විනය පවත්වාගෙන යාමට ද හේතුවක් විය…”

50th of Ceylon Army
පිටු අංක, 503
ශ්‍රී ලංකා හමුදාව

මෙම පොතෙහි පිටු අංක 500, 501, 502, 503, හි සඳහන් වන පරිදි රනිල්ගේ මෙහෙයවීමෙන් සිදුවූ පුහුණුවට ඇතුළත් වී ඇත්තේ හමුදාවේ කණිෂ්ඨ නායකයින් 10,000 ක් පමණ ඉන්දියාවේ සහ පකිස්ථානයේ සහය ඇතිව පුහුණු කිරීම, කැලැබද ප්‍රදේශවල සටන් සඳහා විශේෂ කණ්ඩායම් පුහුණු කිරීමද රාත්‍රී මෙහෙයුම් සහ රාත්‍රියේ එල්ල වන ප්‍රහාර සඳහා විශේෂ පුහුණුවක් ලබා දීම, කුඩා කණ්ඩායම් වශයෙන් ගෙන ප්‍රහාරක ඒකක පුහුණු කිරීම, දුරදිග විහිදුම් බළකායක් පුහුණු කිරීම, සාමාන්‍ය හමුදා භටයන් පුහුණු කාලය සති හතරේ සිට සති 14 දක්වා වැඩි කිරීම යනාදියයි.

මේවා පොත්වල තිබුණාට වඩා හොඳින් ප්‍රභාකරන්ගෙයි බාලසිංහම්ගෙයි හිතේ තිබුණි.

“සටන් විරාම කාලය තුළ රනිල්ගේ ආණ්ඩුව රජයේ හමුදා ශක්තිමත් කළා. විදේශ රටවල් සමඟ ආරක්‍ෂක ගිවිසුම් අත්සන් කළා. ඔහුගේ ආණ්ඩුව සාමයට අවංකව කැප වූයේ නැහැ. අප අවංකවම සාමයට කැප වුණා. මේ නිසා සටන් විරාමයෙන් අප සංවිධානය දුර්වල වුණා…”

වේළිපිල්ලේ ප්‍රභාකරන් මහවිරුදින කතාව
ටැමිල්නෙට්
2008.11.27

2005 ජනාධිපතිවරණයෙන් රනිල් පරාජය කළාට පසු හැම මහ විරු දින කතාවකදීම ප්‍රභාකරන් රනිල් පරද්දන්න තමන් ගත් තීරණය හරි යැයි දමිල ජනතාව ඉදිරියේ සාධාරණීකරණය කරන්නේ සටන් විරාමය රනිල් හමුදාව ශක්තිමත් කිරීමට ප්‍රයෝජනයට ගත්තා යැයි චෝදනා කරමින් ය. පරාජය හමුවේ ඇද වැටී මහවිරු දින කතාව කළ 2008 දීත් ඔහු එය මතක් කරන්නේ තමන් විනාශ කළේ රනිල් බවත්, ඔහුට සමාව නොදෙන ලෙසත් දමිළ ජනතාවට මතක් කර දෙමිනි.

සටන් විරාම කාලය තුල රනිල් හමුදාව ශක්තිමත් කළා යැයි ප්‍රභාකරන් නගන චෝදනාව හරිය. රනිල් 2001 ආණ්ඩුව භාර ගන්නා විට හමුදාවේ තත්ත්වය හිටපු ආරක්‍ෂක ලේකම් ඔස්ටින් ප්‍රනාන්දු ඔහුගේ “මයි බේලි ඊස් වයිට්” ග්‍රන්ථයේ සඳහන් කරන්නේ මෙසේය.

“මා ආරක්‍ෂක අමාත්‍යාංශය භාර ගන්නා විට හමුදාවේ පුහුණුවීම් සඳහා වෙඩි තියන්න උණ්ඩවත් නිතිබූ බව වත්මන් හමුදාපති සරත් ෆොන්සේකා සාක්‍ෂි දරනු ඇත. ඔහුත් දියතලාවේ පුහුණු මධ්‍යස්ථානයේ නිළධාරීනුත් නොකඩවා කළ ඉල්ලීමකට අනුව පළමුව උණ්ඩ මුලදී ගැනීමට මම කටයුතු කළෙමි…”

ඔස්ටින් ප්‍රනාන්දු
පිට – 143

එපමණක් නොව උතුරු – නැගෙනහිර තුනෙන් දෙකක් පමණ වූ භූමිය එල්.ටී.ටී.ඊ ය අල්ලාගෙන හමුදාව සිටියේ යාපනය ඇතුළු ප්‍රදේශ කිහිපයක් පමණී. රනිල් අත්සන් කළ එකකි. ඔවුන් එය සකස් කළේ සටන් විරාම ගිවිසුම චන්ද්‍රිකා සහ කදිරගාමර් රනිල් බලයට ඒමට පෙර සකස් කළේ ආර්ථිකය බිංදුවට ගොස් යුද්ධ කරන්න සල්ලි නැතිකමත්, කොයි මොහොතේ හෝ එල්.ටී.ටී.ඊ ය යාපනයත් අල්ලාගෙන හමුදා ජීවිත අනතුරට හෙලනු ඇතැයි යන බියෙන් ය.

චන්ද්‍රිකා සහ කදිරගාමර් සකස් කල සටන් විරාම ගිවිසුමට අත්සන් කළ රනිල් සටන් විරාමය ප්‍රයෝජනයට ගෙන තමන්ට යුද්ධ කිරීමට බැරි වන සේ සටන් විරාම වගන්තිවලින් තම අතපය බඳ රටේ ආර්ථිකයත් හමුදාවත් ගොඩනගන්න කටයුතු කළ බව ප්‍රභාකරන්ට නොතේරුණා නොවේ.

ප්‍රභාකරන් 2003 අප්‍රේල් සාම සාකච්ඡාවලින් ඉවත් වූයේ ඒ නිසාය.

ඒ වනවිට රනිල්, චන්ද්‍රිකාගේ ආණ්ඩු කාලයේ ශ්‍රී ලංකාවට ආයුධ සැපයීම ලංකාව සමඟ ආරක්‍ෂක කටයුතු සම්බන්ධයෙන් ගනුදෙනු කිරීම තහනම් කරමින් ඇමෙරිකාව, ඉන්දියාව, බ්‍රිතාන්‍ය පනවා තිබූ තහනම ඉවත් කරවා ගන්නට කටයුතු කළේය. ඔහු 2002 ජුලි මාසයේ ජනාධිපති බුෂ් හමුවී හමුදාව ශක්තිමත් කරන්න උදව් ඉල්ලා සිටියේය. බුෂ් ශ්‍රී ලංකාවේ හමුදාවේ වත්මන් තත්ත්වය සහ එය දියුණු කිරීමට කළ යුත්තේ කුමක්දැයි යන්න පිළිබඳ වාර්තාවක් ලබාගැනීමට ඇමෙරිකානු සහකාර ආරක්‍ෂක ලේකම් පීටර් රොඩ්මාන් එව්වේය. 2002 නොවැම්බර් 22 වාර්තාව ලැබුණි. බුෂ්-රනිල් සාකච්ඡාවල ප්‍රථිඵලයක් වශයෙන් ලංකාවට මුහුදු ආරක්‍ෂක යුද නැවක් තෑගි ලැබුණි. 2007 දී කොටි ආයුධ නැව් විනාශ කළ හැකි වුණේ එම ඇමෙරිකානු නැව නිසා යැයි මහින්දම කී බව පත්තරවල පළ විය. එසේම ඇමෙරිකානු ඔත්තු සේවා කොටි ජාත්‍යන්තර ආයුධ මිලදී ගැනීමේ ජාලය කැඩුවේ රනිල්ගේ ආණ්ඩු කාලයේ ඇමෙරිකානු සහ ශ්‍රී ලංකා ඔත්තු සේවා ඒකාබද්ධව කටයුතු කරන්න පටන් ගැනීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙසය.

එසේම 2003 ඔක්තෝම්බර් ඉන්දියා අගමැති වජ්පායි හමුවූ රනිල් ඉන්දියාවේ ආයුධ හුවමාරු කර ගැනීමටත් හමුදා ආධාර ලබා ගැනීමටත් ආරක්‍ෂක ගිවිසුමක් අත්සන් කිරීමට පෙර ඇති කරගත් එකඟතාව ඉක්මන් කරන්න සාකච්ඡා කළේය. ඉන්දියාව ලංකාවට ආරක්‍ෂක උපකරණ දීමට එකඟ වූයේ හමුදා පුහුණුවට එකඟවූයේ මෙම සාකච්ඡාවල ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් ය. අද එල්.ටී.ටී.ඊ ය පමණක් නොව තමිල්නාඩුව ද ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුවට යුද්ධයට උදව් කරනවා යැයි චෝදනා කරන්නේ රනිල් වික්‍රමසිංහ වජ්පායි සමඟ සාකච්ඡා කොට ඇති කරගත් එකඟතා අද ක්‍රියාත්මක වන නිසාය.

එසේම බ්‍රිතාන්‍ය අගමැති ටෝනි බ්ලෙයාර් හමුවී පෝක්ලණ යුද්ධයේ වීරයකු වූ ජෙනරාල් මයිකල් රෝස් ගේ සහය ලංකාවේ හමුදාව ශක්තිමත් කිරීමට යොදවා ගන්න අවසර පැතූ රනිල් වික්‍රමසිංහ හමුදාවට අවශ්‍ය පුහුණුව සහ උපකරණ ලබා ගැනීමට සමත් විය.

ශ්‍රී ලංකාවට ඇමෙරිකානු යුධ ආධාර ලැබෙන අවසන් සාකච්ඡා වටය 2003 නොවැම්බර් දී බුෂ් සහ රනිල් හමු වූ විට පැවැත්‍වීමට නියමිතව තිබුණි. ඉන්දියාවේ යුද ආධාර ලැබෙන ආරක්‍ෂක ගිවිසුම් 2003 ඔක්තෝම්බරයට පසු රනිල් සහ වජ්පායි හමුවන විටදී අත්සන් කිරීමට නියමිතව තිබුණි.

චන්ද්‍රිකා 2003 නොවැම්බරයේ ආරක්‍ෂක අමාත්‍යාංශය පවරා ගැනීමෙන් ඒ සියල්ල විනාශ විය. ඉන්පසු ඇමෙරිකාව, ඉන්දියාව හෝ බ්‍රිතාන්‍ය සන්ධාන ආණ්ඩුව සමඟ ඒ ගැන කතා කළේවත් නැත.

මෙම යුධ ආධාර සහ ආරක්‍ෂක ගිවිසුම් නතර කිරීමය ප්‍රභාකරන්ට ලොකු වුවමනාවක් තිබුණි. ඔහු චන්ද්‍රිකා ආරක්‍ෂක අමාත්‍යාංශය පවරාගත් විට නිහඬව සිටියේත් 2005 දී රනිල් ජනාධිපතිවරණයෙන් පැරැද්දුවේත් ඒ නිසාය.

ප්‍රභාකරන් ජීවත්ව සිටිනා තුරු රනිල් යළි රජ කරන්න ඉඩ දෙන්නේ නැති බව එල්.ටී.ටී.ඊ ය පිටිපස්ස කසා ගන්න නියපොත්ත නැති තරමට ඇද වැටිලා ඉන්නැද්දීත් 2005 රනිල් පරද්දන්න ගත්ත තීරණය හරි යැයි කියන කීමෙන් පැහැදිලිය. ඉතින් මහින්ද ප්‍රභාකරන් ඉවර කරනවා නම් මහින්ද කරන්නේ රනිල්ට උදව්වකි.

රටට හානියක් වේ නම් මම යුනිෆෝම් එකෙන් ඉවත් වී රට ආරක්ෂා කරනවා – ජනරාල් සරත් ෆොන්සේකා වොෂින්ටනයේදී

ශ්‍රී ලංකාවේ ස්වෛරීභාවයට හෝ ජනතාවට හානියක් වේ නම් යුනිෆෝමය ගලවා දමා හෝ එය වැළැක්වීමට තමන් මොහොතකටවත් නොපැකිළෙන බව ආරක්ෂක හමුදා ප්‍රධානි ජනරාල් සරත් ෆොන්සේකා වොෂින්ටනයේ බෞද්ධ විහාරයේදී ප්‍රකාශ කළ බැව් ලංකා ඊ නිව්ස් පුවත් අඩවිය වාර්තා කරයි.

දැන් නම් හුඟ දෙනක් යුද්ධය ඉවර කිරීම ගැන කතා කරනවා. යුද්ධයේ අවසාන දින දහය තුළ අපේ හමුදාවේ සෙබළු 5,000කට ආසන්න පිරිසක් අපට අහිමි වුනා. සියල්ලටම පළමු අප මේ වීරෝධාර සෙබළුන්ගේ කැපවීම හා වීරත්වය අගය කළ යුතුයි. ජනරාල් ෆොන්සේකා පවසා ඇත.

දැන් යුද්ධය අවසානයි. දෙමළ ජනතාවට අප නිදහසේ ජීවත්වීමේ අයිතිය ලබා දිය යුතුයි. නැවත ප්‍රභාකරන් කෙනෙකු නිර්මාණය වන පරිසරයක් ඇතිවීමට අප ඉඩ නොතැබිය යුතුයිද ඔහු කියා තිබේ.

ශ්‍රී ලංකාවේ ඇමෙරිකානු තානාපති ජාලිය වික්‍රමසූරියද, ආරක්ෂක කටයුතු පිළිබඳ මේජර් ජනරාල් සමන්ත සූරියබණ්ඩාරද මේ අවස්ථාවට සහභාගි වී නොමැති බැව් වාර්තා වේ.

මේ අතර ලංකාදීප පුවත් අඩවිය වාර්තා කළේ තායිලන්තයේ සිටින විපක්ෂ නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ හා ජනරාල් සරත් ෆොන්සේකා අතර දීර්ඝ දුරකථන සංවාදයක් පැවති බවයි.

ශ්‍රී ලංකාව ජාත්‍යන්තරයේ අපකීර්තියට ලක්‌ නොවීමට නම් උතුරේ අවතැන් කඳවුරුවල සිටින ජනතාව ඉන් මුඳවා ගැනීමට වහා වැඩපිළිවෙළක්‌ ඕනෑගැනීමට වහා වැඩපිළිවෙළක්‌ ඕනෑ

උතුරේ අවතැන් කඳවුරුවල අති මහත් දුෂ්කර තත්ත්වයකට පත්ව ඇති ජනතාව ඉන් මුදවා ගැනීමේ හදිසි වැඩපිළිවෙළක්‌ ක්‍රියාත්මක නොකළහොත් තත්ත්වය ඉතා නරක අතට හැරී ලංකාව ජාත්‍යන්තර වශයෙන් අපකීර්තියට පත්වීම වැලැක්‌විය නොහැකි බව විපක්‍ෂ නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා පැවැසීය.

පෙරේදා (17 වැනිදා) ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර පාර්ලිමේන්තු සංකීර්ණයේදී එක්‌සත් ජාතික පක්‍ෂ පාර්ලිමේන්තු කණ්‌ඩායම අමතමින් වික්‍රමසිංහ මහතා අවධාරණය කළේ අවතැන් කඳවුරුවල සිරවී සිටින ජනතාව වෙනුවෙන් විධිමත් වැඩපිළිවෙළක්‌ දියත් කරන ලෙස අවස්‌ථා ගණනාවකදීම ආණ්‌ඩුවෙන් ඉල්ලා සිටියද, මේ වන තුරු ආණ්‌ඩුව ඒ ගැන කිසිදු සැළකිල්ලක්‌ දැක්‌වූයේ නැති බවය.

අවතැන් කඳවුරුවල සිටින ජනතාවට සහන සැළසීම සඳහා පූර්ණ සහාය ලබා දීමට එක්‌සත් ජාතික පක්‍ෂය සූදානම් බව පුන පුනා ප්‍රකාශ කරද්දීත් ආණ්‌ඩුව කළේ අප පක්‍ෂයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුනට කඳවුරු කරා යැම පවා තහනම් කිරීම බවද විපක්‍ෂ නායකවරයා පෙන්වා දුන්නේය.

කඳවුරුවල වෙසෙන ජනතාවට සහන සැපයීමට එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මහලේකම්වරයා ඉදිරිපත් කළ යෝජනා පවා ආණ්‌ඩුව නොසලකා හැරිය බවද දැන් වර්ෂා සමයේ මේ කඳවුරු බලවත් දුෂ්කරතාවනට මුහුණ දෙමින් ඇති බවද වික්‍රමසිංහ මහතා සඳහන් කළේය.

රාමනාදන්, ආනන්ද කුමාරස්‌වාමි සහ මැණික්‌ ෆාම් යන කඳවුරු මේ වන විට ජලයෙන් යටවී තිබේ. මේ කඳවුරු පහත් බිම්වල පිහිටා ඇති නිසා වැසි ජලය ඉක්‌මණින් බැස යන්නේද නැත. තාවකාලික වැසිකිළි උතුරා යමින් පවතී. මේ නිසා කඳවුරු බිම්වල ඇති ළිං ජලය අපිරිසිදු වී ඇත. සෞඛ්‍ය තත්ත්වය සීග්‍රයෙන් පිරිහෙමින් පවතී. වසංගත රෝග පැතිරීමේ ඉඩකඩ බොහෝය. කූඩාරම්වල වෙසෙන පවුල්වල වැඩිහිටියන්, කාන්තාවන් සහ ළදරුවන් දැඩි අපහසුතාවයකට ලක්‌ව සිටිති” යනුයෙන් පැවැසූ වික්‍රමසිංහ මහතා අවධාරණය කළේ මේ තත්ත්වයෙන් කඳවුරුවල සිටින ජනතාව ගලවා ගැනීමේ වගකීම සම්පූර්ණයෙන්ම ආණ්‌ඩුව සතු බවත්, ඒ වගකීමෙන් ගැලවීමට ආණ්‌ඩුවට නොහැකි බවත්ය.

කොටි සාමාජිකයන් හෝ ත්‍රස්‌තවාදයට සම්බන්ධ පුද්ගලයන් හෝ කඳවුරුවල සිටී නම් ආණ්‌ඩුව කළ යුත්තේ එම සැකකරුවන් රඳවා ගැනීම විනා ලක්‍ෂ තුනකට අධික ජනතාවක්‌ අවතැන් කඳවුරුවල කටුකම්බි මැද සිරකරුවන් බවට පත් කිරීම නොවන බවද වික්‍රමසිංහ මහතා පෙන්වා දුන්නේය.

S.B. Dissanayake sees a bright future for himself and UNP – Daily Mirror

UNP National Organizer S.B. Dissanayake dropped a political bombshell yesterday charging that there was an internal conspiracy in his party to politically assassinate him and assistant leader Rukman Senanayake with the backing of some sections of the ruling UPFA.

Addressing the media at his Colombo residence, Mr. Dissanayake said they had been slandered in the media by these party elements on baseless allegations.

“These persons who are close to the party leadership have accused me and Mr. Senanayake of holding secret negotiations with President Mahinda Rajapaksa and conspiring against the party. There is no truth in any of these allegations. During the past two or three months, I have never telephoned the President. I am challenging anyone to prove me wrong if possible in this regard. I am ready to show my phone bills as well,” he said.

Mr. Dissanayake said he had become extremely popular among the ordinary UNPers and the minority communities as well, as proven through the results of the election to the Central Provincial Council.

S.B. Dissanayake at Bandaragama

“At the previous election, the party’s vote bank had dwindled to 27 – 28 percent. However, I was able to maintain it at 39 percent in the Kandy district and at 45 percent in the Nuwara-Eliya district. I got a record high number of preferential votes in Kandy. I have got the highest number of preferences in all 13 electorates of Kandy. It is also a record,” he said.

He said he had to put his entire weight to secure these votes in the two districts when the party’s vote bank was eroding drastically in the other districts.

“I don’t want to reveal to the media the discrimination I had to suffer in the run up to the election. This time, even some strong UNP supporters voted for the government. When we visited the electorates, we realized that our people had certain charges against the party. They are disappointed with it now. So, they have the tendency to vote for the government party at this stage. These elements that attack a popular figure like me is leading the party down the path of further disaster,” he said.

Mr. Dissanayake charged these internal forces had links with the government, and their sole ambition was to ensure an easy victory for the President’s second term, by discrediting popular party figures like him.

“These persons have misled the party leadership. They pretend to be so close to the leader and hold certain top positions as well. There are some rogues who made money fraudulently during the previous UNP regime by obtaining quotas for apparels,” he said.

“I will never leave the UNP. My ambition is to defeat the Rajapaksa government, and bring the UNP to power. It is the only party that can bring this country out of poverty,” he insisted. Mr. Dissanayake also said he would not come to Parliament at this hour on the National List despite certain remarks made by some MPs.

“I have a respectable position in the Provincial Council. Even the government members respect me. In fact, I can even topple the council by winning over eight councillors from the other side. However, I will not rush into such action,” he said in a lighter vein.

He reiterated his ultimate wish was to become the President of this country by being the party leader first.

http://www.dailymirror.lk/DM_BLOG/Sections/frmNewsDetailView.aspx?ARTID=42948

Sajith Premadasa on Inflation, Interest Rates, GSP+, Brain Drain, Poverty Alleviation and ICT Policy

Excerpts from the speech made in Parliament

Mr. Speaker,

A careful and intricate examination of the prevailing economic conditions through a thorough analysis of the macro-economic indicators and economic trends, amply exemplifies the dire situation that Sri Lankans of all walks of life will endure in the short, medium and long term.

In recent times many politicians and economic analysts have extolled the virtues of high economic growth rates our country has achieved. Many have interpreted these figures as exhibiting the underlying economic strength of the family households of Sri Lanka.

A more careful look at the figures illustrate a totally different picture which confirms the ever expanding economic and social divide.

When we inspect the figures stated in the HIES 2006/2007 conducted by the DCS in a scrupulous manner, it states that while the richest 20% of our society receive 53.8% of income, the poorest 20% receive a meager 4.8% of income.

The present Budget proposals fail miserably to recognise this glaring shortcoming.

If one is to assume that economic growth rate in itself is an automatic cure for the economic ills of our country, let me remind this August assembly that it was the UNP administration under the able leadership of Hon. Ranil Wickremesinghe (RW), during the 2002-2004 time period, that propelled this country into achieving high rates of economic growth, from a position of economic malaise and stagnation. If the underlying Macro-Economic precepts, and principles of the RW era were continued, our growth rates today would have far exceeded the double digit levels that are presently experienced by a large number of states in India and India as a whole.

Today we see a lowering of our country’s growth projections in the Budget as a direct result of the inept and incompetent economic decision making processes and the policy resultants, of the present administration.

Inflation which was at 14.9% in November 2001 was meticulously brought down to 2.5% in March 2004. In fact in the beginning of 2004, SL had the rare distinction of experiencing zero inflation levels which is unprecedented in the interdependent and interconnected world that we live in. Such record levels of inflation (deflation) were achieved even in the face of drastic price increases in petroleum products which amounted to 91% during the 2001-2004 periods. There is an attempt in certain government circles to state that there is a direct correlation between price increases in petroleum products and inflation.

Once again the figures that I possess exhibit that such a deduction is misleading and erroneous.

It is time that the present defenders of the Government refrained from forwarding such bankrupt theories to justify the high levels of inflation which certainly has a direct link to irresponsible and reckless printing of money, and to over indulgent deficit spending facilitated through excessive borrowing at exorbitant rates of interest.

Merely changing the way inflation is calculated CCPI to CCPI will not suffice to control inflation. Once again it will be another futile exercise in mis­leading the Sri Lankan people.

If I may now turn to the key issue of unemployment which at present stands at approximately 5.8-6%, I cannot see any comprehensive effort on the part of the present administration to address this issue in an overarching manner. May I remind this house about the 200 Garment Factory Program that was championed by the late President Ranasinghe Premadasa precisely to tackle the issue of unemployment.

At that time this project was criticised as an utter failure. His political detractors resorted to virulent vilification of the scheme calling it a program, “to get our village boys and girls to stitch knickers for foreign women”.

However, what is the present situation in terms of the progress, that the garment trade has made to date? It has become the highest foreign exchange earner for SL today earning USD 3.2b annually. The industry also provides 270, 000 direct and 700, 000 indirect employments.

This is one of the main tools of monetary policy. However, presently the Government has embarked on utilising high interest rates as a tool in controlling inflation. While this has succeeded in reducing inflation from 29% to 20%, high interest rates have resulted in crowding out private investment.

When the country was in economic doldrums in 2001, IR’s were as high as 13.7%. However the RW administration gradually brought it down to down to 7.24%, in 2004, creating a propitious environment for the inflow of valuable capital and resources into the country.

Today IR’s are at 25%. This is inimical to promoting private investment which is universally accepted as the engine of economic growth.

Let me re-iterate: high IR is a disincentive to investment. Therefore, in order to spur EG and promote economic prosperity and therefore reduce unemployment, low IR is an essential pre-requisite for any economy with growth ambitions.

This fact is amply illustrated by the substantial cuts in IR through out the major economies in the world from USA, UK, China, Japan, and SK in order to counter the impending global recession.

Let’s now look at the issue of foreign exchange reserves. Presently the status of foreign exchange reserves is precarious to say the least. Recent months have seen a precipitous drop from USD 3.4b in August to 3.1b in September and 2.6b in October.

One of the main reasons for this is the “capital flight” syndrome as markets and investors deem SL as a high risk country to invest.

It is essential to maintain currency stability. However, this should take place at a realistic currency value, that does not adversely impact on export competitiveness and import costs.

The GSP plus issue is an impending economic and national disaster of enormous proportions. This facility bestowed upon us by the EU provides SL with preferential tariff free access to the world’s largest market numbering USN 16 trillion. The exponential rise in SL exports to the EU from USD 1.3b to 2.8b after the implementation of the GSP plus scheme, is a clear indication of the immense value of the scheme to our country. In 2007 alone SL apparel exports to the EU amounted to l.1b Euros.

With the expiration of these concessions coming to fruition in a few months, I believe the Government has completely mishandled and botched up the negotiation process.

Right at the inception there was ministerial conflict and bureaucratic wrangling over who should get the credit if negotiations were successful. Ultimately the policy prescription prescribed by the Government, amounted to a bailout package with a one off payment amounting to USD 150m in return for the Government obtaining redeemable preference shares in each company to the value of the investment.

All I can say is, that RP would have handled this issue in a manner that would have been in the long term interest of the industry and the country.

The brain drain issue continues to be an important policy issue that is consistently ignored by this Government. The possession of a highly skilled, capable, talented, educated work force is an indispensable pre-requisite to the functioning of a successful economy.

Statistical evidence with regard to brain drain paints a sorry picture as far as SL is concerned.

According to SLBFE figures in 2003, 1541 professional workers left the country and this figure rose to 2678 in 2005. Between 2003 and 2005, a total of 45,590 skilled workers have left the country. What policy prescription has the Govt. designed to address this fundamental issue of national importance?

There is universal acceptance that providing support to sustain high nutritional standards especially amongst the most vulnerable sectors of our society, that is infants, mothers and children is of superlative importance if a country is to succeed and prosper.

Here again statistics indicate the persistence of acute and chronic· malnutrition among the vulnerable sectors in SL.

Under these circumstances why has the govt. failed to formulate and implement a comprehensive integrated national nutrition policy?

The Samurdhi programme that has been apparently designed to achieve this objective is a dismal failure. The measly amounts that are dished out to the poor in the form of Samurdhi stamps are woefully inadequate in providing adequate resources to the target groups to overcome poverty.

When one examines the record of this Govt. in this field, there is a visible disparity in rhetoric and reality. When our neighbour and friend India have made significant strides in the ICT arena (where the ICT industry grew to USD 51 billion in 2006-2007) Sri Lanka continues to vacillate and hesitate to take the next great leap forward.

President Rajapaksa in his 2008 Independence Day speech claimed that SL has attained 25% computer literacy, but according to the figures provided by DCS CL has increased only from 9.7% in 2004 to 16.1 in 2006-7.

DCS survey also asserts that 46.9% of Sri Lankan households cannot afford to purchase a computer. How constructive it would have been if the govt. introduced a subsidised scheme for computer purchases and the expansion of computer literacy projects.

It is obvious to any lay person, that the current PA administration has totally ignored the external economic and political environment prevailing globally in formulating economic policy.

As a responsible and accountable administration, it should have taken account of the impending global meltdown. It is my humble premise that Sri Lanka’s Economy is in dire straits.

If one dares to question whether the situation is redeemable, the frank answer to that is “of course it is possible”.

However, it would take a paradigmatic shift in the design, structure and substance of public policy to achieve this monumental task.

Pooneryn captured 15 years ago too: Did it change anything?

As President Mahinda Rajapaksa celebrated his third year in office, 79 of his closest relatives hold top government positions, including as ministry secretaries, parliamentarians, presidential advisors, diplomats and chairmen of corporations, said leader of SLFP Mahajana Wing Mangala Samaraweera.

Mr. Samaraweera was speaking at a media briefing titled “Three years for Chinthana: Country is lost” in Colombo today (Nov. 20th).

He said, “Upon being elected President on November 19th, 2005 Mr. Mahinda Rajapaksa, on November 23rd, had got his salary increased four-fold, a proportion unseen from the time of President J.R. Jayawardene. This is mentioned on page 1,210 of the Hanzard.”

As President — J.R. Jayewardene, Ranasinghe Premadasa, D.B. Wijetunga and Chandrika Bandaranaike Kumaratunga — all received Rs. 25,000 as their salary.”

Commenting on the capture of Pooneryn, Mr. Samaraweera said, “The government has been saying in the past couple of days that our security forces have captured Pooneryn area. On most occasions, it was painted as an achievement of the President himself. We must pay out tribute to the heroic soldiers who fought and laid down their lives to recapture Pooneryn area.”

“But, 15 years ago, we similarly celebrated the taking of Pooneryn. This is mentioned in Dinamina. It is an irony of fate that it was captured on 15th November 1993 when D.B. Wijetunga was president, with Ranil Wickremesinghe as prime minister.”

“That day too, we captured Pooneryn at the cost of a large number of lives in the security forces. Today as well, we have gained it by sacrificing members of the security forces of yet another generation. We may feel happy that Pooneryn has been captured from time to time, but we still cannot provide a solution to the national conflict.”

“This is an endless war. Newspapers do not publish these things. You will not be allowed to publish these either. I know that by last Tuesday, 235 injured soldiers were brought to Colombo National Hospital. It was reported that 85 were brought to Kalubowila, 90 to Jayawardenepura and more than 300 to Military Hospital. Also, the bodies of more than 200 brave sons of this country were brought to Jayaratne Funeral Directors. This government is preparing to sacrifice any number of lives to hide all these and cover up its inabilities.”

The SLFP (M) leader also commented on the state of the economy.

“The IMF and the World Bank held a joint meeting in Washington on October 10th to discuss the collapse of the global economy. At that meeting, they released a report on 160 countries. Of those 160 countries, Sri Lanka is among the 28 weakest of economies. The other countries include Eritrea, Ethiopia, Tajikistan, Madagascar, Rwanda, Malawi and Haiti. Three years of Mahinda Chinthana, and our country has fallen to the level of these countries. I am not saying this. It is the World Bank report that says so.”

“We have not yet felt the effect of the global economic collapse. At present, we are feeling the economic crisis brought about by the waste, corruption and fraud of the Rajapaksas. It is only when we prepare to celebrate New Year in April that we will feel the burden of the world economic crisis. The Central Bank governor recently admitted that foreign reserves had declined by 30 per cent within three months. We will have to take money in suitcases to buy goods for Sinhala New Year. By that time, the value of the Rupee will be depreciated that much.”

www.lankadissent.com

Govt’s pre-election violence rocks Anuradhapura: UNP district office torched!

Anticipating free and fair elections under Kurakkan regime is akin to requesting feathers from turtles! (Can we ever forget that the man himself was once remanded for election violence and unauthorized bearing of firearms?)

The pre-election violence by the ruling party yesterday was adequate indication for their plans for the election day.

The UNP office housed at the residence of senior party member Dr. Raja Johnpulle in the Anuradhapura town has been set on fire by an unidentified gang yesterday night. Shooting had also taken place during the incident, police said.

With a miserable police force that serves only the needs of the ruling party and top politikkas; not the national interests, public in this country have only Gods to turn to. That too is questionable because just like the IGP Jayantha Wickramaratna God too so far maintaining a blind eye on Dr. Mervin Silva, in spite of the wishful thinking of Minister Maithripala Sirisena.

(Photo from Lankadeepa.com)

Mahinda will follow Musharraf – Ranil

Opposition leader Ranil Wickremesinghe has warned President Mahinda Rajapaksa against playing around with the people’s voting rights, saying that he was in danger of suffering the same fate that befell Pakistan’s Pervez Musharraff.

“President Musharraf had to resign after he played with the people” Mr. Wickremesinghe told an election rally in Anuradhapura yesterday (Aug. 19th).

He said, “If President Mahinda Rajapaksa tries to play around with the people, they all will rise up against him. That people’s power cannot be stopped.”

The UNP leader urged people not to allow any element to rig votes at the August 23rd vote.

“Will the SAARC chairman allow vote rigging? Will the SAARC chairman use thugs against his own people? What has happened to those who had tried to tamper with the voting right of the people of South Asia?” he asked.

The leader of the Maldives announced recently that he would go for an all-party system, while Bangladesh has been forced to hold an election in November.

Similarly, Nepal’s King has lost his position after attempting to halt a vote, Mr. Wickremesinghe noted.

He urged the UPFA government not to use the heroic soldiers to seek votes.

“A vote for the alliance will not be a vote for the heroic soldiers. It is clearly a vote for robbery, corruption, family administration and for hunger. The alliance is trying to strengthen its family power as the people of the north central province suffer. It wants to gain power by any means for five more years and swindle public money… I should say that every vote for ‘betel leaf’ will be a vote for robbery.”

Speaking further, he said the province had around 40,000 families of soldiers, including those who have died in action.

“If you want to vote for the heroic soldiers, vote for the UNP and elect the heroic Janaka Perera as chief minister,” Mr. Wickremesinghe said.

(Lanka Dissent)